Biografie

Foto Angelo Vergeer

Angelo Vergeer



Wil je meer weten?
Stuur dan een e-mail.

post@angelovergeer.nl

Angelo Vergeer werd in 1960 in Den Haag geboren. Hij wilde journalist worden, ging naar de Utrechtse School voor de Journalistiek en werd journalist. Voor een landelijke krant maakte hij vanaf 1984 de grote achtergrondverhalen. Over van alles en nog wat. Hij haalde zijn onderwerpen uit binnen- en buitenland, berichtte over politieke besluiten, Koninginnedag, over vluchtelingenkampen, over popconcerten, ontmoetingen, grote en kleine drama’s, vreugde en verdriet. Hij was een allesvreter; net zo makkelijk schreef hij over emotie als over economie.

Maar omdat hij elke werkdag de rauwe werkelijkheid beschreef, week hij in zijn vrije tijd graag uit naar fictie. Gaandeweg leerde hij dat nieuws altijd over gebeurtenissen gaat, over belangen, terwijl boeken over mensen gaan, over emoties. Omdat de mens te interessant is om te worden weggemoffeld in een eenkolommertje op pagina zeven, zei hij de journalistiek in de zomer van 2003 vaarwel en legde zich toe op het full time schrijven.

Angelo Vergeer heeft twee zonen, een vrouw, vrienden van vlees en bloed. Maar hij leeft nu vooral tussen mensen van papier, zelfverzonnen figuren, vrienden of vijanden, die op papier hun eigen leven gaan leiden. Meer invoelend dan oordelend volgt hij ze op hun pad, de journalist is niet helemaal verdwenen, op weg naar het einde in zijn fictie-verhalen.

Samen met een vriend runde hij midden jaren tachtig het tekstbureau Penny-A-Liner dat onder meer korte verhalen schreef voor jeugdbladen. Verhalen met jongeren in de hoofdrol. Niet vanuit de modieuze gedachte dat de jeugd steeds verder afglijdt op de schaal van normen en waarden. Eerder het tegendeel. Angelo gelooft dat de jeugd nu niet anders is dan die van pakweg twintig jaar geleden. De problemen zijn dezelfde, net als de emoties, er zijn hooguit meer McDonald’s gekomen. Dat raakte hem, daar ligt zijn schrijfvoorkeur.

De periode die iedereen doorgaat om van kind volwassene te worden, is even fascinerend als onderbelicht. In nauwelijks acht jaar tijd (van 10 tot 18 jaar) maak je de grootste verandering ooit in je leven door. Je moet overal meningen over hebben, verantwoordelijkheden dragen, weten waarop je stemt. Het is het verschil tussen de kinderlijke fantasie waar alles mogelijk is, al wil je met een fiets de hemel bestormen, geen enkel punt, en de wetten van de volwassen werkelijkheid, waar je vast zit aan overvolle agenda en creditcards, druk, druk, druk.

Vergeers jeugdroman ‘Vijftien’, eind 1997 verschenen bij uitgeverij De Fontein, gaat over dit proces, over het verlaten van de cocon: een jongen van vijftien die zijn vader verliest en gravend in diens verleden uiteindelijk zelf verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen leven.

In oktober 2002 verscheen zijn tweede boek ‘Tien’, wederom uitgegeven door De Fontein. Over een jongen van tien die, geconfronteerd met dagenlang noodweer en een hoge waterstand van de rivier voor zijn deur, het bootje van zijn vader leent en beesten gaat redden. Net als in ‘Vijftien’ dus zelf actie onderneemt, zelf zijn verantwoordelijkheid neemt. De hoofdpersoon van dit verhaal komt midden in een overstroming terecht en wordt, ondanks zichzelf, de held van het land. Het boek sloot mooi aan bij het thema van de Kinderboekenweek van 2002, dat handelde over bootjes, kapiteins en water.

Angelo Vergeer kreeg de smaak te pakken. In 2009 publiceerde hij ‘Hein, de jongen die zijn moeder in de vriezer stopte.’ Een fascinerende titel van een even fascinerend én spannend boek. Over een jongen van dertien die thuis komt en zijn moeder dood op de bank ziet zitten. Bang dat hij naar een weeshuis moet, ver weg van school en zijn vrienden, besluit hij gewoon verder te leven. Alsof er niets gebeurd is. Maar ja, waar laat hij zijn overleden moeder? Het boek, uitgegeven door uitgeverij Van Goor, is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Zijn nieuwste boek, hij is druk aan het schrijven, schaven en schrappen momenteel, is opnieuw gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het wordt weer een bijzonder jeugdboek, dat zich afspeelt in Zuid-Afrika dit keer. Over een opmerkelijke vriendschap tussen twee jongens, waarbij de vraag centraal staat of één van de twee liegt. Of toch niet... Op deze website kun je straks lezen wanneer het uitkomt. Wil je meer weten, mail hem dan.




Angelo Vergeer

Angelo Vergeer werd in 1960 in Den Haag geboren. Hij wilde journalist worden, ging naar de Utrechtse School voor de Journalistiek en werd journalist. Voor een landelijke krant maakte hij vanaf 1984 de grote achtergrondverhalen. Over van alles en nog wat. Hij haalde zijn onderwerpen uit binnen- en buitenland, berichtte over politieke besluiten, Koninginnedag, over vluchtelingenkampen, over popconcerten, ontmoetingen, grote en kleine drama’s, vreugde en verdriet. Hij was een allesvreter; net zo makkelijk schreef hij over emotie als over economie.

Maar omdat hij elke werkdag de rauwe werkelijkheid beschreef, week hij in zijn vrije tijd graag uit naar fictie. Gaandeweg leerde hij dat nieuws altijd over gebeurtenissen gaat, over belangen, terwijl boeken over mensen gaan, over emoties. Omdat de mens te interessant is om te worden weggemoffeld in een eenkolommertje op pagina zeven, zei hij de journalistiek in de zomer van 2003 vaarwel en legde zich toe op het full time schrijven.

Angelo Vergeer heeft twee zonen, een vrouw, vrienden van vlees en bloed. Maar hij leeft nu vooral tussen mensen van papier, zelfverzonnen figuren, vrienden of vijanden, die op papier hun eigen leven gaan leiden. Meer invoelend dan oordelend volgt hij ze op hun pad, de journalist is niet helemaal verdwenen, op weg naar het einde in zijn fictie-verhalen.

Samen met een vriend runde hij midden jaren tachtig het tekstbureau Penny-A-Liner dat onder meer korte verhalen schreef voor jeugdbladen. Verhalen met jongeren in de hoofdrol. Niet vanuit de modieuze gedachte dat de jeugd steeds verder afglijdt op de schaal van normen en waarden. Eerder het tegendeel. Angelo gelooft dat de jeugd nu niet anders is dan die van pakweg twintig jaar geleden. De problemen zijn dezelfde, net als de emoties, er zijn hooguit meer McDonald’s gekomen. Dat raakte hem, daar ligt zijn schrijfvoorkeur.

De periode die iedereen doorgaat om van kind volwassene te worden, is even fascinerend als onderbelicht. In nauwelijks acht jaar tijd (van 10 tot 18 jaar) maak je de grootste verandering ooit in je leven door. Je moet overal meningen over hebben, verantwoordelijkheden dragen, weten waarop je stemt. Het is het verschil tussen de kinderlijke fantasie waar alles mogelijk is, al wil je met een fiets de hemel bestormen, geen enkel punt, en de wetten van de volwassen werkelijkheid, waar je vast zit aan overvolle agenda en creditcards, druk, druk, druk.

Vergeers jeugdroman ‘Vijftien’, eind 1997 verschenen bij uitgeverij De Fontein, gaat over dit proces, over het verlaten van de cocon: een jongen van vijftien die zijn vader verliest en gravend in diens verleden uiteindelijk zelf verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen leven.

In oktober 2002 verscheen zijn tweede boek ‘Tien’, wederom uitgegeven door De Fontein. Over een jongen van tien die, geconfronteerd met dagenlang noodweer en een hoge waterstand van de rivier voor zijn deur, het bootje van zijn vader leent en beesten gaat redden. Net als in ‘Vijftien’ dus zelf actie onderneemt, zelf zijn verantwoordelijkheid neemt. De hoofdpersoon van dit verhaal komt midden in een overstroming terecht en wordt, ondanks zichzelf, de held van het land. Het boek sloot mooi aan bij het thema van de Kinderboekenweek van 2002, dat handelde over bootjes, kapiteins en water.

Angelo Vergeer kreeg de smaak te pakken. In 2009 publiceerde hij ‘Hein, de jongen die zijn moeder in de vriezer stopte.’ Een fascinerende titel van een even fascinerend én spannend boek. Over een jongen van dertien die thuis komt en zijn moeder dood op de bank ziet zitten. Bang dat hij naar een weeshuis moet, ver weg van school en zijn vrienden, besluit hij gewoon verder te leven. Alsof er niets gebeurd is. Maar ja, waar laat hij zijn overleden moeder? Het boek, uitgegeven door uitgeverij Van Goor, is gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Zijn nieuwste boek, hij is druk aan het schrijven, schaven en schrappen momenteel, is opnieuw gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het wordt weer een bijzonder jeugdboek, dat zich afspeelt in Zuid-Afrika dit keer. Over een opmerkelijke vriendschap tussen twee jongens, waarbij de vraag centraal staat of één van de twee liegt. Of toch niet... Op deze website kun je straks lezen wanneer het uitkomt. Wil je meer weten, mail hem dan.