Hemelvaart

donderdag 17 mei 2012

Als kind zijnde vond ik het altijd een vreemde dag vandaag. Met een vreemd verhaal. Een man met een baard in een jurk die op een mooie, zonnige dag zomaar de lucht ingaat. Hij staat daar, doet niets, en hup, daar gaat die. Omhoog, omhoog, de wolken door, als een raket, maar dan veel en veel langzamer. Geen wonder dat de eerste Russische ruimtevaarders zeiden dat ze Jezus cq God niet waren tegengekomen. Ze hadden driftig uit het raampje gekeken, maar niks hoor. Je zou het bijna geloven. Een geloof dat ook niet verdiept werd toen ik ooit Jeruzalem bezocht, inclusief de plek van de hemelvaart; ik wilde toch eens gaan kijken. Laat ik de situatie schetsen: buiten de stad ligt de Olijfberg, een bijzondere berg. De stad staat al bol van de geloven, die het constant met elkaar aan de stok hebben, tot vervelends toe, maar buiten de muren van dit theater is er zelfs sprake van een loge, van de eerste rij. Omdat Joden geloven dat God hier begint met het tot leven wekken van de doden, blijkt de voet van de berg een zeer populaire en daardoor enorm grote begraafplaats. Daarnaast is het de route die Mohammed gevolgd moet hebben toen hij even verderop vanaf de Tempelberg ten hemel voer, ook hij, maar dan gezeten op zijn paard. Bovendien werd hier Jezus uitgeleverd aan de Romeinen, waarna hij als godslasteraar ter dood werd veroordeeld middels een kruisiging. De berg op zich is wonderschoon, vol eerbiedwaardige lijfbomen, met halverwege nog een mooie kapel met een nog mooier uitzicht op de stad en die Tempelberg, maar bovenaan gekomen sta je opeens aan een drukke verkeersweg met schreeuwende Palestijnen die je tegen betaling een koepelgebouwtje induwen althans, zo kan ik me nog herinneren. Daar ging Jezus dus de lucht in. In het gebouwtje is niks, alleen een immense voetafdruk, zeker maat 53, en veel wijzende Palestijnen. Op die voetafdruk. Volgende toeristen! Mocht je een geloof hebben en je wilt er vanaf, dan is een bezoek aan Jeruzalem zeker de moeite waard!