Bizar


Geef je mening of reactie op deze blog-items.


Bizar

Bizar

vrijdag 17 oktober 2014

Het mag je duidelijk zijn: mijn nieuwste boek, Re-play, is op de werkelijkheid gebaseerd. Hoe bizar en wrang is het dan als die werkelijk nu je boek weer inhaalt? Toen een steekpartij op een schoolplein, dit maal weer. Toen in Amsterdam, op een ROC, nu in Voorburg op een VMBO. Precies zeven jaar geleden. De één op 11 oktober 2007, de ander op 10 oktober 2014. Beide slachtoffers waren 16, beide daders jonger: 14 en 15. Eenzelfde oorzaak: pesten. Als schrijver is het altijd leuk om aandacht te krijgen voor je nieuwe boek, maar natuurlijk niet zo. Bovendien gaat mijn boek er ook nog over dat het allemaal niet had gehoeven, als iedereen had nagedacht. Iedereen. Als iedereen zijn verantwoordelijkheid had genomen. En dat is nu, in de werkelijkheid, opnieuw het geval. Want ook deze steekpartij kent alleen maar slachtoffers. En heel veel verdriet. Een jongen die een heel leven voor zich had, is dood. De ander is voor de rest van zijn leven getekend. Zijn leven is nu al verwoest. En laat duidelijk zijn: niemand heeft dit gewild. Niemand niet. En dat is juist zo verraderlijk aan pesten. Ooit wordt er gezaaid, soms heel onschuldig, en ooit komt het tot een uitbarsting, vaak heel heftig. Alleen niemand weet wanneer. Juist daarom is het zo belangrijk om pesten niet te laten gebeuren, maar er over te praten. En er over na te denken. Niet alleen bij de daders en de slachtoffers. Bij iedereen. Ook bij jou. Aan welke kant sta jij eigenlijk?

 

 

 

Dagboek overzicht

Bizar

Bizar

Het mag je duidelijk zijn: mijn nieuwste boek, Re-play, is op de werkelijkheid gebaseerd. Hoe bizar en wrang is het dan als die werkelijk nu je boek weer inhaalt? Toen een steekpartij op een schoolplein, dit maal weer. Toen in Amsterdam, op een ROC, nu in Voorburg op een VMBO. Precies zeven jaar geleden. De één op 11 oktober 2007, de ander op 10 oktober 2014. Beide slachtoffers waren 16, beide daders jonger: 14 en 15. Eenzelfde oorzaak: pesten. Als schrijver is het altijd leuk om aandacht te krijgen voor je nieuwe boek, maar natuurlijk niet zo. Bovendien gaat mijn boek er ook nog over dat het allemaal niet had gehoeven, als iedereen had nagedacht. Iedereen. Als iedereen zijn verantwoordelijkheid had genomen. En dat is nu, in de werkelijkheid, opnieuw het geval. Want ook deze steekpartij kent alleen maar slachtoffers. En heel veel verdriet. Een jongen die een heel leven voor zich had, is dood. De ander is voor de rest van zijn leven getekend. Zijn leven is nu al verwoest. En laat duidelijk zijn: niemand heeft dit gewild. Niemand niet. En dat is juist zo verraderlijk aan pesten. Ooit wordt er gezaaid, soms heel onschuldig, en ooit komt het tot een uitbarsting, vaak heel heftig. Alleen niemand weet wanneer. Juist daarom is het zo belangrijk om pesten niet te laten gebeuren, maar er over te praten. En er over na te denken. Niet alleen bij de daders en de slachtoffers. Bij iedereen. Ook bij jou. Aan welke kant sta jij eigenlijk?

 

 

 

Reacties ()

comment_approved == 1): ?>

Door: , 56 jaar geleden


Reageren

Wil je reageren? Kom maar op!

Ingelogd als . Log uit »




(niet zichtbaar voor publiek)



Reageren is niet (meer) mogelijk.

Dagboek overzicht