Buitenspelen

woensdag 19 december 2012

Hoe deden jullie dat dan, vroeger, vroeg de jongste. Met de nadruk op “vroeger”. Ook zo handig. Alsof we vroeger alleen een bal hadden om mee te spelen. Nou is dat wel zo, maar niet in de zin van dat we de hele dag niets te doen hadden. We vermaakten ons wel, met bal en al. Ik was een ster in touwtjespringen, misschien wel in de hoop later ooit een beroemd bokser te zijn. Mohammed Ali sprong heel de dag touwtje, althans dat had ik wel eens op het Journaal gezien. En die kon boksen als de beste. Draaien vond ik minder, maar springen en inspringen, top! Paaltjesvoetbal; ook heerlijk! Ging me ook goed af. Balen natuurlijk als je tijdens het verdedigen in je enthousiasme zelf je paaltje om trapte, of dat die omviel nadat de bal er via een wiel van een geparkeerde auto tegen aankwam. Pech. Ik was wel een kind van het buitenspelen. Genoeg te doen op straat. Kids van tegenwoordig zie je nauwelijks buitenspelen. Laatst onder mijn raam, ook zo’n spelletje van vroeger: dat één iemand zich telkens omdraait en dat de anderen op hem aflopen zonder dat diegene dat ziet. Word je in beweging gespot, kun je opnieuw beginnen. Dat spel. Ja, pa, dat deden wij zo vaak tijdens gym, zei de jongste, en als de gymleraar niet oplette, draaide zo’n gast zich gewoon niet om. Leuk hoor. Stond je daar bewegingsloos in een of andere rare houding. En paaltjesvoetbal dan? Nee, pannavoetbal! Das pas epic! Wat? Dat is toch dat je de bal door iemand zijn benen moeten schieten en dat je na afloop in elkaar wordt geslagen? Ja, hoor, pa! Badmintonnen deden we ook. Met een shuttle. De jongste komt niet meer bij. En tikkertje niet te vergeten. Hoewel dat enorm saai kon worden, als je je zo goed verstopt had, dat ze niet meer naar je kwamen zoeken. Ik weet een leuke spel voor buiten, zei de oudste; dat wil je toch, dat we meer buitenspelen? Nou, heb je een lang verlengsnoer? Dan zetten we de PS3 en de tv voor het raam, en dan gaan wij lekker buiten gamen!