De brief voor Netflix

zondag 3 mei 2020

Ik geef toe, het was aandoenlijk om te zien in een van de laatste afleveringen van De Wereld Draait Door: Matthijs van Nieuwkerk zowat liggend aan de voeten van Tonke Dragt. Ook al had het Coronavirus niet toegeslagen, hij interviewde haar thuis want de schrijfster is dermate oud dat reizen eigenlijk geen optie meer was. Wat een lief mens! En nog vol verhalen. Wat wil je ook, als je schrijfster bent en die doordraaiende wereld gelukkig geen vat op je hebt gekregen. En wat een prachtig boek was, nee ís dat toch: De brief voor de Koning. Wie heeft het niet gelezen, dat waanzinnig spannende avontuur van de kleine Tiuri uit het Land van Dagonaut, die een waanzinnig belangrijke brief moet bezorgen aan de Koning van Unauwen. Dat dat niet zonder slag of stoot gaan, moge duidelijk zijn. Ik heb het allemaal gelezen en voorgelezen, en het bleef adembenemend tot de laatste letter. Wat zeg je nou? Nooit gelezen? Schaam je diep, spoel je mond! Niet op naar de bieb, maar meteen naar de boekenvakman! Zo’n boek wil je hebben en houden. Geen wonder dat het ooit verfilmd is, wat bijna niet te doen was, want het boek zuigt je de wilde wouden in waar naast ridders en rovers ook eenzaamheid op de loer liggen. Ondanks je machtige paard, en zo nu en dan wat hulp… Het is zo’n boek waar je de bossen ruikt, maar ook het angstzweet. Je bent geen lezer meer, maar deelnemer. Geen ontsnappen aan. Zo’n boek. Heel intiem. Dus eh… laat dat maar aan de vakmensen van Netflix over. Die hebben er een serie van gemaakt vol riddergevechten, explosies, duivelse krachten, rondvliegende mensen, moord en doodslag, brandende bossen, instortende gebouwen, onnavolgbare intriges. Ho maar! Hè ja… Prachtige beelden, maar geen touw aan vast te knopen. Langdradig en bombastisch tot het bittere eind. Arme Tonke, naïeve Matthijs. Zo’n mooi boek. Bij Netflix wordt het net niks.