Hieperdebieb…
Hieperdebieb…
Het ruimteschip dat voor mijn huis is geland, is eigenlijk de bieb. De jarige bieb. Tien jaar nu. Ik kom er graag. Het lijkt in het geheel niet op de bibliotheek uit mijn jeugd: een afschrikwekkend gebouw in de Haagse Bilderdijkstraat, somberheid troef, waar, het moet gezegd, je wel alle boeken kon lenen. Het had boekenkasten als behang. Zo niet deze jarige bieb. Die heeft gezellige zitjes. Ook hebben ze gezellige zitjes en niet te vergeten: gezellige zitjes. Je kunt er alles te weten komen over de uitbreiding van Schiphol, tram 51, de verbreding van de A9, en de luchtkwaliteit boven Noord Holland. Hét adres voor kunstwerken, muziek, internetten, en gezellige zitjes. O ja, en boven hebben ze ook nog een rijtje boeken. Maar het leukste vind ik de gasten die er komen. Echte schrijvers, die de bieb doen vol stomen met fans. Ene Adriaan van Dis, wat is die lang; ene Arthur Japin, die is nog langer; ene Thomas Rosenboom, schuw achter zijn uitgever; en nog meer van die types, waar jullie, jonge lezers, nog nooit van gehoord hebben. Zo was er dit keer: Kees van Kooten… Kennen jullie ook niet? Vroeger wereldberoemd met Wim de Bie, de latere uitvinder van de blog. Deden ze typetjes op tv. Lachen! Maar Kees heeft ook leuke boeken geschreven. En daar ging het over, nadat eerst zijn geluid bleef fluiten, en daarna zijn retroprojector niet wilde schijnen. Over vroeger. Dat eh… vroeger alles beter was. De hele zaal, allemachtig bejaard, kon dat natuurlijk beamen (niet te verwarren met beamer), en stond na afloop gretig in de rij voor een handtekening. Tegenover de jarige bieb was een Frisfeest. Daar lag de rode loper uit. Voor dat feest was een véél langere rij. Met allemaal leuke meisjes. Het wordt helemaal niks met de bieb.
Door: , 56 jaar geleden
endif; endforeach; ?>