Recensies

dinsdag 23 september 2014

Sorry hoor, maar ik ben nog van de oude stempel. Zeker nog nooit van gehoord, hè, die uitdrukking: hij is van de oude stempel. Inderdaad, ouderwets ja. Nou ja, zo ouderwets nou ook weer niet, maar ik ben nog wel een man van het papier. Van de krant, van vroeger. Dus eh… had je een nieuw boek, dan stuurde je dat op naar kranten in de hoop op een recensie. Een beoordeling. Want een recensie in een krant, positief of negatief, dat maakte niet zoveel uit, betekende aandacht voor je nieuwe boek. En aandacht betekende lezers! Veel lezers. Zo’n recensie knipte je uit, en die bewaarde je, in een plakboek. Zo ging dat, ooit, sorry hoor. Maar de krant van gisteren, die ligt niet eens meer in de kattenbak, die bestaat nog amper! Dus tegenwoordig moet je internet afstruinen om te zien of ergens op die digitale snelweg je nieuwe boek is opgemerkt. Ja dus. Eigenlijk al voor verschijning. Ene Roos die Onder Woorden bracht dat ze Re-play een “erg goed boek vond”. Want, zo schreef ze: ‘Het laat zien dat er gepest wordt. Heel erg zelfs, maar dat je daar ook wat aan kunt doen.’ En nog belangrijker: ‘Ook als heb je iemand iets vreselijks aangedaan, diegene is bijna altijd bereid je te vergeven.’ Zo is dat. En wat te denken van Leestafel: ‘Als je het boek als geheel bekijkt is het een hilarisch avontuur, een modern sprookje. Qua inhoud is het een lekker verhaal, en het leest vlot weg doordat de vormgeving ook helemaal in orde is: vlotte dialogen, snelle opeenvolging van gebeurtenissen en niet al te veel uitleg. Een zeer prettig boek voor jongeren, die vast ook wel zo’n schrijver op school willen ontvangen!’ Helemaal mee eens. Nodig me maar uit! Vijf van de zes sterren kreeg Re-play zelfs van Ineke van Nispen die voor de Libris boekwinkels een recensie schreef op hun site: ‘Ik ben razend enthousiast over dit boek. Ik heb het in één ruk uitgelezen. Toen ik begon te lezen had ik er eigenlijk niet zo’n zin in. Weer zo’n boek over pesten op een school. Maar dit boek laat zien dat het anders kan…’ Kijk, dat hoor je natuurlijk graag als schrijver, als de maker van het boek. The Book Girl geeft zelfs alle vijf de sterren. Met een uitvoerige beschrijving over en uit dit “bijzondere en meeslepende verhaal”. En de vraag of Yassien en Zouhair elkaar uiteindelijk de hand hebben geschud, daar op de brug van de verzoening. Voor iedereen een vraag, voor mij een weet… Maar wat voor een schrijver écht telt, is de mening van de lezer. Van degene voor wie hij het geschreven heeft. Van jou! Wat vind jij van Re-play? Heb je het al gelezen? En vond je het spannend, of helemaal niet? Denk je dat het verhaal echt zo is afgelopen, of geloof je daar helemaal niets van? Weet je misschien een veel beter eind? Hoe dan ook, laat hieronder een reactie achter. Positief of negatief, ik lees ze graag!