Uitval


Geef je mening of reactie op deze blog-items.


Uitval

Uitval

donderdag 20 december 2012

Had ik nooit. Althans, ik kan het me niet heugen. Nou ja, verveeld hangen in een vensterbank binnen op school of buiten op straat herinner ik me nog wel, maar niet dat ik een uurtje per dag les had. Dat ik weer thuis was eer mijn moeder het wist. Uitzwaaien betekende uitzwaaien, alsof ik voorgoed naar Nieuw Zeeland vertrok. Welk een liefdevolle opvoeding ik ook kreeg, vroegtijdig huiswaarts keren was er niet bij. In mijn tijd. Tegenwoordig is dat anders, heel anders. Mijn kids hebben drie roosters (het originele, het gewijzigde, en het actuele) waar je ’s ochtends alle drie op moet kijken, om vervolgens uit te puzzelen dat ze die dag amper school hebben. De jongste zit nog in de onderbouw, die zie je overdag niet verschijnen, maar voor de oudste is het hier thuis net een duiventil. Meermalen per dag vliegt hij uit en in. Hoe zit dat in hemelsnaam? De slagingseisen zijn ongekend hoog (ik mocht vroeger zo vaak blijven zitten als ik wilde, en mijn rapport zag er niet uit de cijferbijlage van de begroting van het Ministerie van Financiën), maar voortdurend lessen is er niet (meer) bij. De norm van die verplichte 1040 uur, waar zo’n beetje het hele onderwijs tegen protesteerde, wordt volgens mij bij lange na niet gehaald. Nog steeds niet. Ja, als ophokuren, leerlingen als vee bijeen gedreven in een studielokaal, maar niet als lesuren. Ik vermoed dat dat komt door het vele vergaderen. Mijn God, er wordt wat afvergaderd op die scholen. Blijkbaar over van alles en nog wat. Wat ik evenmin begrijp, want bij menig tafeltjesavond kijkt de docent ons veelal aan als een koe in de wei. Elke vraag die wij als ouder stellen wordt hevig bladerend opgezocht in het dossier. Hopelijk het goeie! In mijn tijd kwam de leraar net voor het luiden van de beginbel op zijn fiets het schoolplein opgereden, en ging hij na het luiden van de eindbel op diezelfde fiets terug naar moeder de vrouw. Wij kids, maar volgens mij iedereen, vonden dat een makkelijk baantje. En dan ook nog zes (!) weken vakantie. Nee, ziek was een leraar zelden. Overspannen al helemaal niet. Waarvan? Al weet ik niet wat, er is veel veranderd blijkbaar, heel veel. Inmiddels staat de oudste alweer voor mijn neus. Blokuur biologie uitgevallen. En geen huiswerken voor morgen. Ik ga gamen, pa…

Dagboek overzicht

Uitval

Uitval

Had ik nooit. Althans, ik kan het me niet heugen. Nou ja, verveeld hangen in een vensterbank binnen op school of buiten op straat herinner ik me nog wel, maar niet dat ik een uurtje per dag les had. Dat ik weer thuis was eer mijn moeder het wist. Uitzwaaien betekende uitzwaaien, alsof ik voorgoed naar Nieuw Zeeland vertrok. Welk een liefdevolle opvoeding ik ook kreeg, vroegtijdig huiswaarts keren was er niet bij. In mijn tijd. Tegenwoordig is dat anders, heel anders. Mijn kids hebben drie roosters (het originele, het gewijzigde, en het actuele) waar je ’s ochtends alle drie op moet kijken, om vervolgens uit te puzzelen dat ze die dag amper school hebben. De jongste zit nog in de onderbouw, die zie je overdag niet verschijnen, maar voor de oudste is het hier thuis net een duiventil. Meermalen per dag vliegt hij uit en in. Hoe zit dat in hemelsnaam? De slagingseisen zijn ongekend hoog (ik mocht vroeger zo vaak blijven zitten als ik wilde, en mijn rapport zag er niet uit de cijferbijlage van de begroting van het Ministerie van Financiën), maar voortdurend lessen is er niet (meer) bij. De norm van die verplichte 1040 uur, waar zo’n beetje het hele onderwijs tegen protesteerde, wordt volgens mij bij lange na niet gehaald. Nog steeds niet. Ja, als ophokuren, leerlingen als vee bijeen gedreven in een studielokaal, maar niet als lesuren. Ik vermoed dat dat komt door het vele vergaderen. Mijn God, er wordt wat afvergaderd op die scholen. Blijkbaar over van alles en nog wat. Wat ik evenmin begrijp, want bij menig tafeltjesavond kijkt de docent ons veelal aan als een koe in de wei. Elke vraag die wij als ouder stellen wordt hevig bladerend opgezocht in het dossier. Hopelijk het goeie! In mijn tijd kwam de leraar net voor het luiden van de beginbel op zijn fiets het schoolplein opgereden, en ging hij na het luiden van de eindbel op diezelfde fiets terug naar moeder de vrouw. Wij kids, maar volgens mij iedereen, vonden dat een makkelijk baantje. En dan ook nog zes (!) weken vakantie. Nee, ziek was een leraar zelden. Overspannen al helemaal niet. Waarvan? Al weet ik niet wat, er is veel veranderd blijkbaar, heel veel. Inmiddels staat de oudste alweer voor mijn neus. Blokuur biologie uitgevallen. En geen huiswerken voor morgen. Ik ga gamen, pa…

Reacties ()

comment_approved == 1): ?>

Door: , 56 jaar geleden


Reageren

Wil je reageren? Kom maar op!

Ingelogd als . Log uit »




(niet zichtbaar voor publiek)



Reageren is niet (meer) mogelijk.

Dagboek overzicht