Versieren

maandag 3 december 2012

‘Waar zijn we nu weer aanbeland?’ vroeg ik. ‘Bij “The Royal Roots”,’ antwoordde Jimmy. ‘Hier hebben ze de beste “boboti” van heel Afrika,’ pochte hij alsof hijzelf in de keuken achter het fornuis stond. Hij haalde zijn neus op. ‘Ruik je wel?! Gehakt met sperziebonen!’ Dit was toch een ouwe caravan, geen driesterrenrestaurant?! ‘Wat ben je toch een lolbroek,’ zei ik, en eigenlijk wilde ik nog meer zeggen, maar er kwam een leuk meisje de caravan uit gehuppeld, in een korte broek, en met ondeugende ogen. Jimmy bestelde in een taal die ik niet kon volgen. Volgens mij deed hij meer dan bestellen alleen, want het meisje moest lachen; Jimmy voerde het hoogste woord. ‘Heb je nou gezien hoe ik het deed?’ vroeg Jimmy, nadat het leuke meisje weer de caravan was in gehuppeld, nu voorzien van onze bestelling. ‘Wat?’ ‘Haar versieren!’ zei Jimmy, en hij kwam dichterbij zitten om zijn geheim te onthullen. ‘Versieren? O, was dat het… Hoe kan ik dat nou weten? Ik verstond jullie niet eens,’ antwoordde ik schouderophalend. ‘Jij wilde toch weten hoe je een meisje kan krijgen? Dan moet je haar dus eerst versieren,’ begon Jimmy uit te leggen. ‘En dat doe je… Weet je wat, jij bent het meisje, ik de versierder. Let op! Ik kom ergens binnen, ik zie jou zitten, en ik denk: hé, dat ziet er leuk uit, dus ik loop op je af en ik zeg bijvoorbeeld:…’ ‘Ken ik jou ergens van?’ grapte ik gelijk. ‘Helemaal fout,’ zei Jimmy serieus. ‘Luister nou. Dan zeg je bijvoorbeeld: “Ik vraag me af of jouw naam net zo mooi is als jijzelf.” Of eh… “Waar was je nou, ik zit al 18 jaar op je te wachten?!” Of nee, deze, nog beter, werkt altijd: “Hoi, ik ben jarig, wil je me zoenen?” Humor is belangrijk, weet je.’ ‘Jezus Jimmy, kom op nou,’ zei, terwijl ik bijna van me stoel viel van het lachen. ‘Ik dacht meer aan eh… “Jouw bloesje past goed bij mijn vloerbedekking!” Hallo zeg, dat kun je toch allemaal niet menen, Jimmy?!’ ‘O nee, let jij maar eens op,’ zei Jimmy. ‘Stil, stt…’ Het leuke meisje kwam net de caravan weer uit, dit maal met twee borden in haar handen. Toen ze de borden voor ons neerzette, paaide Jimmy haar. ‘Dag schoonheid, of is dat jouw naam niet?’ Het meisje was gelijk onder de indruk, ik zag het gebeuren. ‘Wil je wat drinken?’ vroeg ze lief. ‘Ja, lekker,’ antwoordde Jimmy zelfverzekerd. ‘Nou, dan kun je het daar halen,’ wees ze op een druppelende waterkraan. Ze haalde haar neus op, en weg was ze.