Wiskunde

dinsdag 3 april 2012

De jongste heeft morgen proefwerk wiskunde, hij zit naast me hevig te blokken. Niet met zijn neus in de boeken, maar erop. Ruitjeschrift, een driehoek, een pen, het gaat over formules en cijfers. Over rekenen met kwadraten, het maken van grafieken en parabolen, en dat soort zaken. En ik kan hem niet helpen. Ik snap er werkelijk geen jota van. De oudste springt zo nu en dan bij; voor hem is het gesneden koek. Die kan ook niet begrijpen dat ik het niet begrijp, en in dat opzicht lijkt hij op mijn vader. Die zat vroeger ook hoofdschuddend tegenover me. Het was zo simpel; dat ik het niet zag! Nee, ik zag het niet. Thuis niet, maar ook op school niet. Waarbij ik moet zeggen dat onze wiskundeleraar een heel aardige man was, zij het dat zijn pensioen behoorlijk lonkte. Wij waren zijn laatste eerste klas. En hij vond het na jaren van klassikale uitleg wel best zo. Een handvol klasgenootjes snapte al dat gegoochel met formules, en daar hoorde ik duidelijk niet bij. Bovendien was onze wiskundeleraar in dat laatste jaar ook vaak ziek. Hij woonde bij ons in de buurt, en als ik langs zijn huis fietste, dan stond hij op de trap driftig te behangen. Maar ik moet eerlijk bekennen: had hij met meer ijver voor de klas gestaan, dan had ik al die sommen waarschijnlijk nog niet gesnapt. Tel daarbij op het ongeduld van mijn vader en kom dat rustig tot de conclusie dat de Stelling van Pythagoras niet my cup of tea was. Vind ik dat jammer? Zeer. In mijn journalistieke leven, tijdens interviews met wetenschappers, heb ik het ontberen van een wiskundeknobbel als een jammerlijk gemis ervaren. Mag je best weten. Ik zal je ook zeggen waarom. Met creatieve geesten kon ik gemakkelijk sparren. Hun hersenspinsels begreep ik als een uitgelezen boek. Maar de rechtlijnigheid van een wetenschapper, dat heerlijke kortzichtige ook, je niet buiten de gebaande formules weten, tegenover hen stond ik met een mond vol tanden. Hun starre denkpatronen; wat had ik die graag willen doorgronden. Maar helaas, ik ben meer van de letters.