11 september

dinsdag 11 september 2012

Wie niet? Ik ook. Ik weet het nog precies. Ik zat die ochtend bij mijn toenmalige uitgever, en we waren heerlijk aan het sparren over allerlei ideeën die ooit in een boek gevangen moesten worden. Sparren met een uitgever is het mooiste dat er bestaat. Dat je elkaar aanvoelt en zodoende aanvult, zoals een voetbaltrainer met zijn spelers. Voor elk het beste woord. En ik reed terug naar de krant en voelde me zo opgetogen dat ik in de auto de beslissing nam mijn journalistieke carrière vaarwel te gaan zeggen. Niet meteen, maar afbouwen ging ik. Na twintig jaar vond ik het welletjes. Nieuws is namelijk datgene dat je een keer eerder gemist hebt. Want het nieuws herhaald zich telkens, soms hetzelfde, soms in een andere vorm. Er gebeurt zelden, maar dan ook zelden iets geheel nieuws. Op zich niet erg, als we dat nieuws dan maar relativeren, er niet als een kip zonder kop achter aan rennen. En dat gebeurt te veel, helaas, te vaak. Morgen zijn de verkiezingen alsof we nog nooit eerder verkiezingen hebben gehad. Kranten vol. Extra uitzendingen. Maar twee jaar geleden was het precies hetzelfde. Straks weer de stilte rond de formatie. Europa. De bankencrisis. Griekenland. Tell me something new! En ik kwam op de redactie en wilde een stukje maken voor de krant van morgen. Iets geks. Over een gedresseerde koe in een circus; het moest niet gekker worden. Iemand wees me op een sportvliegtuigje dat in het WTC was gevlogen, in New York. Daar had ik nog bovenop gestaan, ooit. Ook raar. Vreemd ongeluk. Herhaling op herhaling. Nee… Er was nog een vliegtuig naar binnen gevlogen. In die andere toren. Het werd niet hectisch op de redactie, nog niet, we keken naar de tv’s her en der, stomverbaasd, gezeten op een bureau, hangend over een kast. Ik voel nog die sfeer. En belde mijn broer, hij moest de tv maar eens aanzetten. En sprak met collega’s, en een van de torens klapte om, het bovenstuk, dacht ik. Een weer een herhaling, en weer een herhaling. Nee, nu was ook de andere toren ingestort, en werd er een vliegtuig vermist boven een of andere staat, en knalde er een in het Pentagon. Die dag. Afscheid van het nieuws, ik zou fulltime schrijver worden. Ik weet het nog precies. Vandaag elf jaar geleden.