172

woensdag 14 november 2012

‘Wat is het donker, hè.’ ‘Ja, dat is meestal rond deze tijd van het jaar.’ ‘Maar ik vind het nu wel heel erg donker.’ ‘Vind je?’ ‘Ja. Wat kan Chantal zingen, hè?’ ‘Dat wist ik wel, maar haar accent klopt niet. Je kunt toch wel horen dat ze uit Utrecht komt.’ ‘Komt ze uit Utrecht? Dat wist ik helemaal niet. Ik vond haar toch wel goed. Met dat accent, hè. Maar haar moeder leek helemaal. Die was zo weggelopen uit de film, he.’ ‘Ik kan me haar moeder helemaal niet meer herinneren. In de film dan.’ ‘Echt sprekend, hè. Hij was ook wel goed, maar ik ken hem helemaal niet.’ ‘Jawel, hij speelt wel meer in stukken. Hij is niet zo bekend, maar ik ken hem wel.’ ‘Nee, ik ken hem niet echt. Wat zat de zaal vol, hè.’ ‘Ja, het was druk.’ ‘En wat gaan we nu snel, hè.’ ‘Ja, het is ook niet zo druk nu.’ ‘Volgens mij rijden we een heel andere route, een veel kortere route.’ ‘Nee hoor, dit is gewoon de normale route.’ ‘Maar we slaan allemaal haltes over, hè?’ ‘Omdat er geen mensen staan. Het is hartstikke stil.’ ‘Chantal zag er wel mooi uit, hè? Ze droeg mooie kleren.’ ‘Ja.’ ‘Want zij droeg toch nooit van dat soort kleren, hè?’ ‘Dat weet ik niet hoor.’ ‘Je had toch de film gezien?! Dan ziet ze er toch heel anders uit.’ ‘Kan wel.’ ‘Ik vind van wel. Anders. Minder mooi, hè. Maar ja, Chantal is toch Chantal, hè.’ ‘Het is me niet echt opgevallen.’ ‘Mij wel. Wat is het hier donker, hè. Moet je kijken, wat staan er hier veel auto’s geparkeerd, hè.’ ‘Nou, volgens mij niet minder dan normaal. Er staan hier altijd veel auto’s.’ ‘Het is me anders nooit zo opgevallen. Wat gaan we hard, hè. Toch had ik hem nog nooit eerder gezien. Maar hij deed het wel goed, hè.’