Acoliet

maandag 28 mei 2012

Mijn buurjongen is acoliet. Dat vind ik best stoer. Dat je dat durft, in deze tijd. Wat zeg je? Je weet niet wat een “acoliet” is. Dat is een oude misdienaar. “Misdienaar”? Dat weet je ook niet… Nou, nou, ik ben wel op de uitlegtoer, dezer dagen. Een misdienaar is het hulpje van de pastoor tijdens een viering in de kerk. Hij zet de beker en het brood op het altaar, en neemt de collecteschaaltjes aan. Ik ben zelf ook misdienaar geweest, maar ik heb het nooit geschopt tot acoliet. Toen gaf ik er zelf de brui al aan. Als acoliet mag je ook met het wierookvat zwaaien, maar in mijn tijd (eeuwen geleden) werd ik al uitgelachen door mijn vriendjes omdat ik als misdienaar in een jurk liep. Dan heet geen jurk, antwoordde ik boos, maar hoe het wel heette, was ik dan alweer vergeten. Hoe dan ook, ik was misdienaar want mijn broers waren dat ook geweest. En ik vond dat niet erg, want het verdiende goed! Wat? Ja! Mijn lagere school stond naast de kerk, en toen al daalde het aantal misdienaars fiks. Was er dus een bruiloft bij de pastorale buren, dan werd ik uit de klas gepikt om als misdienaar te dienen. Na afloop van de huwelijksinzegening ging je bruid en bruidegom een felicitatiehandje geven, en dan was de bruidegom altijd in een gulle bui en ving je zo een rijksdaalder, soms een briefje van vijf! Dan zag ik mijn vriendjes wel kijken. Daar liep ik graag voor in een jurk! Helaas nam ook het aantal kerkelijke huwelijken af, en werd ik vaker uit de klas gepikt voor een begrafenis. Daar viel niets mee te verdienen. Sterker, ik heb ooit eens bijna een aantal nabestaanden onthoofd, omdat ik, bij afwezigheid van de acoliet, met het kruis moest lopen, voor de kist uit. Een ding op een stok, veel te zwaar voor een jochie van tien, met het zwaartekracht bovendien bovenaan. Saltozwaaiend liep ik door het middenpad, tot de pastoor ingreep. Ondanks alle negatieve verhalen over seksueel misbruik in de kerk, was het voor mij een mooie tijd. Met veel pracht en praal, en kaarsen en wierook. Achteraf gezien dan, want toen wilde ik, voor mijn vrienden, niet dienend verder en als acoliet voor gek lopen. Stoer dat mijn buurjongen van vijftien dat gewoon doet!