Afdromen

donderdag 31 mei 2012

Een van de leukste korte verhalen die ik ooit heb gelezen, gaat over een koffer met poep. Hou me ten goede, we hebben het hier over een andersoortige koffer dan jullie misschien nu denken, maar het verhaal is er niet minder hilarisch om. En gaat over een man die met vrouw en kinderen in een camper door Frankrijk toert. Een moderne camper, voorzien van een “chemies weeceetje”. Dat al snel vol blijkt te zitten, en geleegd dient te worden in een normaal toilet. Om het nuttige met het aangename te verenigen (een nachtje lekker doorslapen), duikt het gezin een hotelletje in waar de receptionist wel even de koffers naar boven zal dragen, dus ook die te legen “koffer met poep”. Die je bovendien op een speciale manier dient vast te houden. En die natuurlijk halverwege de trap open klapt, waarna de oogst van dagen ruimschoots de hal in kolkt. Die man nu is Kees van Kooten. Samen met Wim de Bie ooit het briljante tv-duo “Van Kooten & De Bie”, weliswaar van ver voor jullie tijd. Naast zijn televisiewerk schreef Van Kooten ook enkele vermakelijke boekjes. Nu wil het opmerkelijke dat de typetjes die beide heren uitbeeldden nog immer actueel zijn, maar zij zelf inmiddels gedateerd. In mindere mate misschien Wim de Bie, die zo’n beetje de grondlegger is geweest van de Blog. Daarom vind ik het zo vreemd dat nou juist Van Kooten het Boekenweekgeschenk van volgend jaar mag schrijven, het gratis boekje dat je krijgt als je in de Boekenweek een boek koopt. Wat is dat voor een belegen keuze? Waarom hij? Omdat het een bekende tv-persoonlijkheid was? Of blijkt iedereen al aan de beurt te zijn geweest? Het thema volgend jaar is: “Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden”. Dan zou ik eerder denken aan: Abdelkader Benali, of nog beter: Ramsey Nasr. Of moet zo’n zwaar onderwerp juist licht van toon blijven? Wat dan te denken van eh… Robert Vuijsje. Nee, wacht, Herman Koch! Maar dan samen met “Jiskefet”. Als de Heeren van de Bruyne Ster. Van dat COC-schip uit de zeventiende eeuw. ‘Het stamhoofd kwam toen witheet naar onze boot toe, en die was zo over zijn toeren; die hebben we toen moeten hangen.’ ‘O, ja?’ ‘Ja…’ Als dat geen zwarte bladzijden worden!