Angela en Khalilo

woensdag 3 oktober 2012

Ja hoor, het is weer zo ver! Het is Kinderboekenweek, dus men neme een bekende Nederlander die een kinderboek schrijft. Dondert niet wat, als het maar publiciteit oplevert. Maakt ook niet uit of je kunt schrijven, andere grootheden gingen je al voor: Paul de Leeuw, Mies Bouwman, prinses Laurentien. Deze keer Angela Groothuizen: “Paula en Khalilo”. Het is zo makkelijk! En zie, binnen één dag al een bestseller! Want er zijn meer dan 50.000 boeken eh… gratis weggegeven. Onvoorstelbaar. ‘Dit gaat helemaal in tegen de trend dat kinderen minder lezen,’ jubelt het ANP. Godallemachtig, sorry hoor! Zo kan ik het ook. Via het Kruidvat, altijd voordelig, bij twee producten een kinderboek cadeau doen en dan zeggen, zonder er één regel in te hebben gelezen, dat het een “bestseller” is! We doen er ook nog een website bij, hupsakee, plus een gratis te downloaden liedje. Het wachten is op de musical. Wat een hype weer. Het gaat niet om kwaliteit maar om kwantiteit. Flikker het maar op de markt. ‘Het boek vloog echt uit mijn vingers,’ zegt Angela Groothuizen dan nog. Ja, geen wonder. Ik kan niet zingen, maar jij kunt niet schrijven; ieder zijn vak. Maar wat geeft het. Hup, gezellig kletsen in Koffietijd. Allemaal gratis reclame voor het Kruidvat, altijd voordelig. Komt dat zien, komt dat zien. En waar gaat het over? Over een meisje en een Marokkaanse jongetje natuurlijk. Zijn vader mag hier niet werken, dus schrijven ze een brief aan de Koningin. Wow! Eat your heart out, Wilders! 0m het geheel nog aantrekkelijker te maken wordt erbij gezegd dat het een autobiografische verhaal is! Angela had ook een Marokkaans boezemvriendje toentertijd… Wat? Angela Groothuizen is 52, dus uit 1960. En begin jaren zestig waren er nog geen Marokkanen in ons land! Nou, een of twee. En wat gastarbeiders uit Spanje en Turkije. Dat was het. Maar zo’n plaatje past perfect in de publiciteit. O ja, en wie maakte de tekeningen erbij? Haar man! Nou ja zeg, wat een toeval! Het heeft allemaal niets meer met kinderboeken te maken; we noemen dit met een mooi woord: commercie. Net als tijdens de boekenweek Heleen van Royen bij het Kruidvat, altijd voordelig! Dat was geen literatuur, maar je reinste exhibitionisme.