Beugel

woensdag 22 augustus 2012

Je zal het niet willen geloven, maar ik heb zo’n ding ook in gehad: een beugel. Weliswaar jaren geleden, maar toch. En, ik was geen puber meer. Nee man, ik was al dertig! Vroeger had ik een spleetje tussen mijn voortanden. Op school natuurlijk mee gepest, als “fietsenrek”, tot ik van de wereldberoemd zanger Rob de Nijs (kennen jullie die?) maar ook zwemster Enith Brigitha, die ook zo’n spleetje hadden, wat zeg ik: spleet!, begreep dat het geluk bracht. Ik weet het niet, zou kunnen. Hoe dan ook, het paste wel bij me. Hoewel ik me er ook een beetje voor schaamde, want op alle klassenfoto’s zie je mij angstig de lippen stijf op elkaar houden, terwijl de schoolfotograaf om een leuke glimlach vroeg. Enniewee, een van die voorste tanden ging opeens aan de wandel door naar voren te groeien. Hij kwam zowat door mijn lip heen. Dat wordt een beugel, oordeelde de tandarts, en een jaar later (ook toen waren de wachttijden krankzinnig) lag ik bij een Chinese orthodontist in de fauteuil. Hij had er zeven, van die fauteuils, die hij op een wieltjesstoel razendsnel aandeed. Ik was de oudste, en man. De rest was zestien, en meisje. Eerst moest ik mijn beugel, compleet met bovenstuk, de hele dag in, maar mijn journalistieke carrière was daar niet van gediend (onverstaanbaar). Dus droeg ik hem alleen ’s nachts. En elke maand was ik weer bij de Chinees, voor een wachttijd van zo’n drie kwartier voor een bezoekje van vijf minuten (beugeldraad aanspannen, klaar. Afijn, je kent het). Na een half jaar mompelde de orthodontist dat het goed ging en ik de beugel alleen ’s nachts in moest. Het was best raar, want in die jaren bezocht ik voor de krant ook spannende oorlogsgebieden (Libanon, Irak, Joegoslavië) en dan lag ik ’s nachts in mijn bed met die enorme beugel in. Gelukkig ben ik nooit ontvoerd geweest. Na dik een jaar werd mijn gebit eindelijk regelmatiger, al verdween ook het spleetje tussen mijn voortanden. Hoewel ik het nooit echt gemist heb, vond ik eerlijk gezegd wel dat het bij me hoorde. Net als de beugel, die nu al twintig jaar onaangeroerd in zijn bakje in de badkamer ligt.