Blasiuszegen

vrijdag 3 februari 2012

‘Geloof je dat echt,’ vroeg mijn jongste vanochtend voorzichtig. ‘Sorry hoor pa, maar eh… Ik zou naar de dokter gaan.’ Hoofdschuddend fietste hij naar school. En gelijk had hij. Strepsils werken waarschijnlijk beter, maar voor mij is het een traditie. Iets van vroeger. Vandaag is het 3 februari, feest van de heilige Blasius. Wie? Blasius. Hij zou een arts geweest zijn, ergens in 300, en een jongetje gered hebben dat bijna stikte in een visgraat. Blasius sprak zijn zegen uit, en die knul proestte de visgraat uit. Een wonder, vond men in die tijd. Blasius waarschijnlijk zelf ook, want hij werd priester en bracht het tot bisschop. Na zijn dood werd de brave man aangeroepen in geval van keelaandoeningen. En aangezien ik als kind ook vaak last had van keelpijn nam mijn moeder me op een dag als deze mee naar de kerk. Aan het eind van de mis hield de pastoor dan twee kaarsen kruiselings voor mijn keel en zei: ‘Moge God je op voorspraak van de heilige Blasius bevrijden van keelziekten en andere kwalen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.’ Het was een mooi katholiek gebruik (dat ik dat ben kon je al lezen in de blog van gister) en naarmate ik ouder werd kreeg ik geen last van keelpijn meer. Mijn jongste zoon vindt het onzin en jij waarschijnlijk ook, en misschien is dat het wel, maar het geeft in ieder geval kleur aan de doordeweekse dag. Samen met je moeder ’s ochtends vroeg in die ijskoude kerk. Voor mijn gevoel brandden de twee kaarsen toen, maar dat wordt tegengesproken. Iemands haar vliegt zo in brand. In Nederland is Blasius in onbruik geraakt, zoals eigenlijk de hele kerk hier. Maar in België doet Blasius het ook goed bij oogziekten. In Duitsland tevens in de veeteelt en akkerbouw, en in Frankrijk staat hij bekend om zijn hulp aan meisjes die moeilijk aan de man kunnen komen. Zo zie je maar, een wonderdokter dus!