Carillon

zaterdag 7 april 2012

“Oeeenaaaa palomaaaaa blancaaaa, I m just a bird in the skyyy, Oeeenaaaa palomaaaa blancaaa, ooooover the mountains I flyyyy”… Dat is schrikken hè. Een vriend van mij woonde een tijdje in Nellestein, bij de Gaasperplas, zo ongeveer naast het carillon. Dat was een geschenk van buurtbewoners aan de woningbouwvereniging of andersom, dat weet hij niet meer, maar wel dat George Baker hem dag in dag uit toe carillonde. En nog meer van die Nederlandse Gouwe Ouwen. Een vrolijk ding met een paar klokken, maar die vriend van mij werd er wel tureluurs van. Als in december de kerstliedjes hem bij de strot grepen, kon hij met moeite de drang weerhouden om de bellen met handdoeken vol te stouwen. ‘Dat gedrocht stond daar volkomen misplaatst en speelde veel te hard. Ik werd er Gallisch van, want ook al wilde je niet, je moest meezingen met die deuntjes,’ legde hij me deze week nog eens fijntjes uit, ‘maar het meest erge was nog, dat je eraan… gehecht raakt. Je voelde je meteen thuis, het hóórt erbij.’ Ik doe er zelfs een schepje bovenop: het hoort gewoon bij Amsterdam. Net als draaiorgels. Toch zijn er hele volksstammen die daar compleet anders over denken. Die met pen en papier ertegen ten strijde trekken. En niet zonder succes. Ik hoorde dat in de loop der jaren al menig kerktoren het zwijgen is opgelegd. Nog erger: dat beiaards persoonlijk werden aangevallen, pastoors richting de hel zijn vervloekt, om over imams maar te zwijgen. Nou ja zeg. Voor dat soort vervelende zeurpieten deze raad: zoek snel een andere site op. Nu! Kom dan… Te laat!! Hallo, ik heb je nog gewaarschuwd. “Oeeenaaaa palomaaaaa blancaaaa, I m just a bird in the skyyy, Oeeenaaaa palomaaaa blancaaa”…