Carnaval

zaterdag 18 februari 2012

Ik had een collega uit Brabant en die wilde niets van het carnaval weten. Dat vond hij maar flauwekul; al dat gehos en gespring. Vrijdagavond reed hij naar huis en dan ging hij op de bank voor de tv zitten. En voor de rest, vroegen wij dan nieuwsgierig. Niks. Nou ja, vertelde hij verder, als er dan vrienden langskwamen om hem mee de stad in te nemen, ja, dan ging hij wel. Maar niet actief, hij wachtte af. En zo kon het gebeuren dat die collega elk jaar weer opnieuw vrijdagavond thuis op de bank zat tot de deurbel ging, en pas de woensdagochtend erop ergens in een Brabantse goot werd teruggevonden. Echt waar. Als je dan vroeg wat hij gedaan had, dan kon hij je dat niet vertellen. Ja, bier gedronken. En gefeest. In zijn boerenkiel, zo bleek, als bescherming van zijn trui tegen alle kots. Was het leuk? Mwooaahhh, ging wel, zei hij dan. Maar wij wisten beter. Hij had genoten, dat kon niet anders. Staat Brabant dezer dagen voor het café, Limburg staat voor de straat. In bijna alle grote steden daar trekken de carnavalsoptochten door de stad. Een jaar of wat geleden ben ik zelf naar Maastricht afgereisd, en dat was al een sensatie op zich. In Amsterdam stapte ik in de trein en kwam te zitten tussen allemaal gewone mensen in gewone kleren met gewone gezichten in een gewone stemming. Uren later stapte ik in Maastricht uit de inmiddels bomvolle trein, en was ik de enige die niet verkleed was. Zo liep ik daar tussen allemaal bijzondere mensen, in prachtige kostuums, met vrolijke gezichten in een opperbeste stemming. Het was berenkoud, carnaval moet echt in de zomer worden gevierd, maar de sfeer was er niet minder om. Wat een feest! Als je al die verveelde hoofden hier zat bent, drink dan een biertje in Brabant en laat je meedeinen in Limburg. En zingen, hè: Er staat een paard in de gang, ja, ja, een paard in de gang…