Catshuis

donderdag 12 april 2012

Grappig is dat. Je hebt of jongeren die politiek zeer actief zijn, of jongeren die de politiek een worst zal wezen. Een tussenvorm lijkt er blijkbaar niet meer te bestaan. Niet meer dus. Ik moest er aan denken toen ik vanochtend in de krant las dat jongeren van de VVD, het CDA, D66 en de Christen Unie tezamen al tot een “Catshuisakkoord” zijn gekomen. Terwijl hun grote broers, met de PVV en minus D66 en de Christen Unie, nog steeds in alle mediastilte en met verhitte hoofden drukdoende zijn, heeft de jeugd zijn verantwoordelijk al genomen en de miljarden her en der gevonden. Middels een trapsgewijze verlaging van de AOW-leeftijd, een versobering van de hypotheekrenteaftrek, een versoepeling van het ontslagrecht, en meer van dat soort slagvaardige maatregelen. En, geen bezuinigen op ontwikkelingshulp. Armen hoeven niet de dupe te worden van onze uit de hand gelopen graaicultuur. Dat er onder de jongeren net zo goed stevig gedebatteerd is, mag blijken uit het feit dat Groen Links halverwege de rit is opgestapt. Maar gesproken is er. Toen ik nog op school zat, was dat niet anders. Hele discussies voerden we. Soms kwamen gasten niet opdagen omdat ze ergens in het land voor een chloortrein lagen (actie!). Er werd gediscussieerd over kernwapens (voor of tegen), het nut van het leger, de waarde van ons Koningshuis, de aanleg van nieuwe wegen, het slopen van bossen, zure regen, nou ja, waar werd niet over gediscussieerd? Als ik nu mijn kids vraag of er op school nog wel eens gesproken wordt over de macht van de PVV bijvoorbeeld, over allochtonen, over miljardenbezuinigingen, of de Europese Unie (het failliet van Griekenland), dan staan ze me beide schaapachtig aan te kijken. Catshuis? Bezuinigingen? Verlaging AOW-leeftijd? AOW? Het zegt ze wel iets maar met name weinig, en tijdens mijn schoolbezoeken (als ik vertel over hoe het is om een jeugdboek te schrijven) valt me die desinteresse ook al op. Waar praten jullie dan over, vroeg ik laatst, toen het kabinet bijna wel maar net niet gevallen was. De oudste: ‘Wat denk je zelf? Over games natuurlijk! Hoezo? Is dat niet goed dan?’