Dom

zondag 21 oktober 2012

Oké, dingen gebeuren, dat weet ik wel, maar toch: dit was echt oliedom. De mens is een kuddedier, al wil ik dat niet weten. Wij verschillen van de beesten, omdat wij naast een instinct ook een verstand hebben. Maar vaak staat dat in de ver stand. Wordt het niet gebruikt. Varen we blind op ons instinct… Wat is er gebeurd? Luister en huiver: ik ging met de tram. Liep naar de halte, het beginpunt van lijn 5. Daar zijn meerdere opstapperrons. Twee trams stonden verderop, buiten dienst, en één tram stond naast de halte, maar die zou pas over twintig minuten vertrekken. De bestemmingfilm gaf aan dat er binnen één minuut een lijn 5 zou vertrekken, ik blij, alleen was dat spoor nog leeg. Komt vaker voor. Trams komen en gaan. En op dat perron stonden zeker vijftien mensen. Ik sloot me daar keurig bij aan. Mensen zaten op een bankje, of stonden met elkaar te praten, zo nu en dan kijkend of de tram al kwam. De bel ging rinkelen. Hoera, er stond wat te gebeuren. Het sein ging op wit. En daar vertrok, precies op tijd, de tram achter ons. Ik keek nog snel, en zag twee passagiers voor het raam zitten. Hè? Niemand, maar dan ook helemaal niemand van die zeker vijftien wachtende passagiers had de moeite genomen om op het knopje naast de deur van die wachtende tram te drukken! En dan zou ongetwijfeld die deur zijn open geschoven: stap maar in. Mooi niet dus. Je had al die gezichten moeten zien! De volgende bestuurder werd zowat gelyncht! Maar je kan van een trambestuurder niet verwachten dat hij buiten op de halte aan iedereen persoonlijk gaat vragen of hij of zij mee wil! Nee. Gewoon: knopje drukken! Lijn 5, open op u! Ik zei het al: de mens is een kuddedier. Als schapen wachten ze op elkaar, zelfs als ze naar de slachtbank worden geleid. Een wijze les derhalve: vertrouw alleen jezelf! Neem niet klakkeloos aan wat anderen zeggen. Ja, inclusief dus je ouders en de leraren op school. Denk na. Speek je verstand aan. Al springt iedereen in de sloot; kijk jij nog even naar links of rechts of er een brug te zien is. Of in dit geval: druk op de knop. Blijft voor mij het raadsel: waarom heb ìk dat eigenlijk niet gedaan?