Feestboek

zaterdag 22 september 2012

Tja, wat moet je ervan zeggen? Lees net dat er een speciaal informatienummer in het leven is geroepen, waarop mensen met hun vragen en zorgen terechtkunnen. Een meisje van vijftien nodigt in haar meisjes-enthousiasme wat vrienden uit via Facebook, maar drukt op de verkeerde knop. Kan gebeuren (wees blij dat Reagan dat nooit gedaan heeft begin tachtig aangaande de kruisraketten richting Moskou). Balen natuurlijk, maar je leven hangt er niet vanaf. Nou, tegenwoordig wel. Vanuit Shanghai kwamen ze naar Haren. Om de boel kort en klein te slaan. Waar is dat feestje? Hier is dat feestje! Eigenlijk word ik er wel een beetje moe van. Alles is zo hyper. We zijn allemaal zo hijgerig. Zet een belachelijk filmpje op YouTube en de halve wereld staat in brand, tientallen doden! Een meisje nodigt wat vriendinnetjes uit, en de halve wereld snelt naar Haren. Alleen maar om te zieken. Om rotzooi te trappen. Alsof we niets beters te doen hebben! Heeft iemand haar nog gefeliciteerd?! Zou ik ook wel eens willen weten. Heeft iemand haar nog iets gegeven, iets leuks? Of was het alleen maar weer een kwestie van nemen. Zo typerend voor deze tijd. Nemen. Lees net dat ze Appie hebben geplunderd. Goh, wat een gezellige feestgangers! Stelletje Neanderthalers. Ik weet nu ook weer waarom ik de journalistiek achter me heb gelaten. Tientallen cameraploegen waren er; kijken wat er te doen is. Waar is Haren? Daar is Haren! Wat nog meer gekken ertoe brengt die toestanden daar met eigen ogen te willen gaan zien. En dan zo’n burgemeester! Man, neem je verantwoordelijkheid. Had een voetbalveldje achter de hand gehouden. Tjonge, tjonge. Gebruik dat dan! Bel Gerard Joling, of Bennie Jolink. Die zijn er zo. En: succes verzekerd. Daar wordt nog jaren over nagepraat, maar dan in positieve zin. Maar dan hadden ze 6 jaar geleden natuurlijk al 6000 vergunningen moeten aanvragen. Zo werkt dat tegenwoordig. Lees net dat Slachtofferhulp is ingeroepen. Gekkenhuis! Ik denk dat het beter is dat wij als Nederlands volk massaal onze excuses aanbieden aan dat meisje van vijftien. En haar, met haar ouders, een weekje zon en rust geven. Als verjaardagscadeau. Omdat ze zestien is geworden. Van harte, meid! Kijk, dat zou ons sieren!