Hamsterééééén

maandag 24 september 2012

Wat een koddig gezicht. Vrienden van mij hadden gaas om hun tuin gezet, en daarin huppelden nu twee dwerghangoren. Terwijl wij aan de thee zaten, keken zij balancerend op hun achterpoten verlangend door de schuifpui naar binnen. Honger! Beesten hebben altijd honger. Vind het altijd wel leuk, dat kleine grut. Zoals je op deze plek al hebt kunnen lezen, hebben wij thuis tal van beesten gehad. Geen honden of katten, maar cavia’s, hamsters, salamanders, vissen, wandelende takken, dat soort spul. Ik had cavia’s, mijn broers hadden hamsters. Ik heb nog een keer de hele nacht op de wc gezeten, om twee vechtende hamsters uit elkaar te houden. Die had mijn broer daar neergezet, omdat hij niet kon slapen. Vooral hamsters schepten er het genoegen in ’s nachts te activeren, en dan uren rond te rennen in hun molentje. Mooier vond ik de aanblik van moeder hamster die de hele dag haar nog blinde en naakte roze baby’tjes terug naar hun holletje bracht. Ze had de een nog niet voorzichtig in haar bek genomen, of de ander ontsnapte alweer. Te zien in onze keuken. Leuk was de hamster van mijn andere broer, die altijd achter hem aan liep, soms met volle wangen, amper tijd om te eten. Ik hoor hem nog trippelen door de gang; ah, daar komt mijn broer aan! Nu heb ik een kat, Tom, die op de vensterbank dik ligt te wezen. Dat hij kan lopen, zie ik ’s avonds als hij zich naar zijn voerbak begeeft. Hij is de reden dat wij nu geen cavia’s, konijnen of hamsters hebben. Tommie denkt dat alles eetbaar is. Hamsterééééén! Vandaar dat de jongste ooit Hammie had, zijn Albert Heijn camerahamster. Die sleepte hij overal naartoe. Zonder Hammie geen leven. Hele gesprekken werden er met Hammie gevoerd. Ik zie hem nog zitten, jaren geleden, voor het raampje van de Zwitserse MD11, toen die boven Florida in de avonduren het luchtruim koos richting huis. ‘Kijk eens Hammie, wat ziet het er beneden mooi uit, hè, met al die lichtjes?!’ Een knuffel weliswaar, maar toch een levende knuffel.