Kapper

dinsdag 30 oktober 2012

Ja, kun je het zien? Het zit wel goed, hè. Inderdaad, het werd tijd. Het was veel te lang. Nu zijn de oortjes weer vrij. Yep, ben naar de kapper geweest, altijd een feest! Vroeger niet hoor, begrijp me goed. Dan ging ik onder auspiciën van mijn moeder naar de “snelkapper” op de Beeklaan, die er met de tondeuse doorheen ging. Stond je met vijf minuten buiten, vandaar die benaming. Lekker kort, volgens mijn moeder; je lijkt wel een bloempot, volgens mijn vrienden. Maar hoe dan ook zat het meer in model dan de jaren daarvoor toen mijn moeder uit bezuinigingsoverwegingen mijn haardos deed. Liep je rond met een scheve scheiding en een te hoog voorhoofd. Om die scheiding recht te krijgen (‘Kind, zit toch eens stil!’) bleef ze bijpunten tot boven op mijn schedel. Afijn, in Amsterdam kwam ik terecht bij kapper Lamp die me eindelijk het kapsel aanmat dat me goed deed. Een vakman, ik kan niet anders zeggen. Gevaarlijk ten tijde van zijn scheiding, waarbij hij driftig bleef doorknippen, ondanks allerlei verwensingen aan het adres van zijn inmiddels geworden ex. Het haar werd in die tijd een stuk korter, maar: nooit een bloedend oor. Mijn journalistieke en daarbij avontuurlijke verhalen werden altijd netjes gerelativeerd door zijn lichte vingerwijzing: ‘Wat er ook gebeurt, kapper Lamp staat altijd achter u!’ Inmiddels niet meer, want pensioen en ouderdom, dus moest ik op zoek naar een nieuwe kapper. Net zo moeilijk als een nieuwe huisarts of tandarts, zo bleek. Zowel financieel als uiterlijk zwaar gedesillusioneerd verliet ik de afgelopen weken menig Kinky Kapper of Hairhunter, niet zelden nog doof van knippen en föhnen: één windvlaag van rechts en mijn grijzen haren (toch al niet veel meer) zaten weer dof en vlas als voorheen. Maar de aanhouder wint. Tegenover de oude basisschool hervond ik kapper Kelly, die vroeger al vrolijk naar me zwaaide. Al voeren de dames er de boventoon, goddank is ook hij een geboren knipper. Dat hij van oorsprong uit Australië komt, zodoende een accent heeft van hier tot Melbourne, maakt het normaliter praten over de wereldpolitiek en de filosofie er ietsje ingewikkelder op. Luister eens, ik zeg maar zo: om er netjes bij te lopen, moet je er wat over hebben. Leve Kelly!