Klopper

zaterdag 17 november 2012

Ik had een beter idee: om mijn ouders niet voor de voeten te lopen en me geen zorgen te maken over die rotschool, haalde ik mijn mountainbike uit de schuur en fietste het erf af. Ik klom naar de dijk en keek naar de rivier die met een grote kronkel door het landschap gleed. Mooi watertje om van de zomer in te zwemmen. Ik draaide mijn hoofd naar rechts en zag groene weilanden zo ver ik kijken kon. Geen warenhuizen met liften, geen trams waar je zwart op mee kon rijden, geen huizen met trekbellen die zo lekker hard narinkelden als je er een flinke haal aan gaf. “Hé zeg, wie is daar?..” Ik draaide mijn hoofd naar links. En zag in de verte een boerderij, die ook net verbouwd was, tenminste, de verf glom me tegemoet. De luiken naast de ramen waren schitterend rood en wit. Eindelijk kleur tussen al dat groen van het gras. Hup, er op af. De wind kriebelde mijn stekeltjes. De boerderij lag een eindje van de dijk, een stukje naar beneden. Ik reed net zo ver, totdat mijn banden vastliepen in het grind. Ik net niet viel. Toen stapte ik af, legde mijn fiets op de grond en liep op mijn tenen naar de voordeur. De steentjes knerpten en knarsten onder mijn gympen. Naast de deur zat geen bel, een tegenvaller. Maar zie, op de deur zat een klopper. Zo’n ding had ik nog nooit in het echt gezien, maar ik wist wel hoe die werkte. Het was een vuistje, dat je op de voordeur kon laten vallen. Dus dat gingen we maar eens doen, nadat ik eerst om me heen gekeken had of niemand me zag; ik ben niet achterlijk. Ik liet het vuistje keihard op het hout van de deur komen. BENG!! Wegwezen! Direct schoot de deur open. “Hai! Kom jij doen?” Shit! Dit was wel even andere koek dan belletje trekken in de binnenstad, waar je meteen achter een geparkeerde auto kon duiken. Ik had niet eens de kans gehad me om te draaien. Ik deinsde achteruit, wilde wegrennen, struikelde en viel. Jezus, wat een afgang! “Nou zeg, is dat even een binnenkomer?!” Er stond een mevrouw aan de deur die jonger was dan mijn moeder. Maar veel ouder dan ik.