Knul
Knul
In mijn hoofd had ik een heel andere voorstelling van hem gemaakt. Ik bedoel, in die korte tijd dat mijn vader over hem vertelde. Ik dacht aan een iel en schichtig knulletje, met een blanke huidskleur. Met peenhaar voor mijn part, en droevige ogen. Bang. En vreselijk nerveus, dat vooral.
Maar de forse knaap die nu in de keuken tegenover mijn gillende moeder stond, bleek een zwarte jongen met een hoekig gezicht. Zwart, zeg ik je voor alle duidelijkheid. Wat wel meteen opviel was zijn licht gekleurde haar, het leek wel blond. In ieder geval krullend, lang, en vet. En zijn half dichtgeslagen oog niet te vergeten, rechts. Het andere tuurde troebel de verte in, en ontweek onze vragende blikken. Het is dat mijn vader over zijn komst verteld had, anders had ik echt gedacht dat we hier op heterdaad een inbreker betrapt hadden. Wat zag die gozer eruit! Echt niet normaal! Hij droeg een versleten spijkerbroek, die vol vlekken en gaten zat. Zijn verschoten shirt was aan de zijkant gescheurd, alsof iemand hem had vastgegrepen maar weer moest laten gaan. Zijn gympen waren afgetrapt en stonden half open; de veters ontbraken. Ik weet niet hoe afschrikwekkend de duivel er uitziet, maar deze jongen kwam aardig in de buurt. Zijn handen waren tot vuisten gebald, ook dat zag ik nog. En mijn moeder bleef maar gillen. Ze was inmiddels vuurrood geworden. In haar hand lag een broodmes, dat ze ter verdediging met de punt vooruit hield. Niet die knul, maar mam was doodsbang. Ze trilde als een rietje. Het is dat we in een vrijstaand huis wonen, met een half bos eromheen, anders waren de buren ongetwijfeld op het geschreeuw afgekomen. Toen mijn moeders wijd opengesperde keelgat geen enkel geluid meer voortbracht, ze diep naar adem hapte, deed hij opeens zijn mond open. Hij was ons huis ingelopen, sprak hij kalm, omdat hij niet langer in onze auto kon wachten…
Door: , 56 jaar geleden