Laura

woensdag 11 januari 2012

Het is me wat: je laat Somalische piraten achter in je kielzog. Je laat je niet uit het water slaan door geldkort waardoor je hele onderneming lijkt te stranden, niet door een reusachtige walvis die plotsklaps voor je bootje opduikt, evenmin door zwarte stormen met golven van acht meter hoog. Niets van dat alles. Maar één overheidsambtenaar, een of andere Hollandse zeurkous die er opnieuw over begint dat je niet hard genoeg leert, maakt je woest. Arme Laura. Vaart in haar eentje de hele wereld rond, wordt met haar zestiende zodoende de jongste solozeiler ooit, krijg je dat. Waar bemoeit zo’n man zich mee?! Ze heeft nog tien dagen voor de boeg, dan is ze binnen! Zit het jaar en de wereld erop. Wat een bemoeial, die man, wat een pietlut. Laaiend heeft ze onze driekleur gestreken. Nu wappert de Nieuw-Zeelandse vlag aan haar Guppy. Zo heet haar boot, by the way.
Wat vind jij daar nou van?
Alsof ze het afgelopen jaar niet wijs genoeg geworden is?! Komt heel wat bij kijken, hoor, en dan bedoel ik met name intelligentie en studie, om met je Guppy tussen scherpe riffen en enorme vrachtschepen te manoeuvreren. Om uit de buurt te blijven van enge kwallen en hapgrage krokodillen die het speciaal op Hollandse meisjes gemunt hebben. Om onderweg de vliegende vissen te bestuderen en met vogels te praten. Dat moet je toch wel behoorlijk slim zijn. Daarom heeft ze eind vorig jaar al school opgezegd; het kwam er gewoon niet meer van. En nu is er zo’n ambtenaar wakker geworden en die gaat haar even de les lezen. Nou ja zeg! Laura heeft haar haar geverfd. Van blond naar rood. Is dat niet voldoende?