London 2012

dinsdag 7 augustus 2012

Eén ding moet me van het hart: de sfeer was ggeweldig, de inwoners hartelijk, de organisatie fantastisch, het weer toch nog aangenaam, de nationaliteiten verbroederend, de wapperende vlaggen kleurrijk, de mensen sportief, het applaus warm, de Britten trots, de fish and chips veel, de metro op tijd, de straten schoon. Maar waarom was Londen, de stad Londen, de gastheer van de Olympische Spelen van 2012 amper versierd? Her en der een vlag, en dat was het. Nou vooruit, her en der Wenlock, de eenogige mascotte van de spelen voor een fotomoment. Eén meekijkscherm in Hydepark. En vooruit, de olympische ringen aan de Tower Bridge. Dat was het. Meer niet. Geen ringen in de etalages. Geen planten of bloemen in de straten. Geen sporterswelkom, geen vrolijke muziekbands, geen beurzen, fancy faires, geen dansende Londenaren. Niks. Karigheid alom. Zelfs de stadions liggen niet voornaam op glooiend gras, maar tussen hekwerken en partytents. De sporters moesten het zelf doen. De spelen van 2012 waren vooral op tv; de Engelsen bleven lekker voor de, partijdige, BBC-buis.