Maan

zaterdag 21 juli 2012

Voor jullie niet. Voor jullie is dit een dag als alle andere. Maar ik sta er altijd bij stil. Vandaag. 21 juli. “The Eagle has landed.” 43 jaar geleden. De mens stond op de maan. Van het moment suprême kan ik me weinig herinneren. Mijn vader zal aan de radio gekluisterd hebben gezeten, maar het kan best zijn dat mijn moeder me al naar bed bracht. Of zat ik in mijn pyjama bij haar op schoot? Twee jaar later, de Apollo 14, ja, dat weet ik nog goed. Shepard die zijn LM in het Fra Maurogebergte neerzet. Ik zie me nog staan naast de radio, de radio op het dressoir. Precies 11 werd ik toen, en ik luisterde naar al dat gekraak en gepiep. Maar Apollo 11? De schimmige beelden op de zwart-wit tv, en de onwaarschijnlijke mooi kleurenfoto’s later, met in het bijzonder: die foto van Aldrin, genomen door Neil Armstrong, met in Aldrins vizier Armstrong en de Apollo 11? Wereldnieuws. Op de maan, zo ver weg en dan opeens zo dichtbij. Wat voor een verhaal! In de wapenwedloop tussen de Amerikanen en de Sovjets wordt de wereld te klein en is the sky niet langer de limit. De grootmachten gaan de ruimte in. Wie is er het eerst? De Sovjets! Wie is er dan het eerst op de maan? De Amerikanen! Maar het bijzondere is dat de eerste mens op de maan geen militair is (wat Joeri Gagarin als eerste Rus in de ruimte wel was). Niet Aldrin, maar tot Aldrins ongenoegen Armstrong werd uitverkozen om als eerste voet op de bodem te zetten. Het mocht vooral geen militaire operatie lijken. Dat is het ook nooit geworden. Eerlijk gezegd ook niet bij de Russen. Daarvoor was het te wetenschappelijk. Te avontuurlijk. Niet voor te stellen nu dat de mannen zelf het stuur van de Lunar Module overnamen om de juiste landingsplek te vinden. Een mens was er nooit eerder geweest, en met nog maar voor een aantal seconden brandstof, zette Armstrong de LM neer alsof hij zijn auto inparkeerde. Stel dat het was fout gegaan. Als eerste ging hij naar buiten, een half uurtje later gevolgd door Aldrin: ‘Laat ik oppassen dat ik het luik niet achter me in het slot laat vallen…’ Gister geland, vandaag liepen ze er rond. Op de maan. Dat vriendelijke bolletje aan de hemel. De lucht nu is zwaar bewolkt.