Maarten


Geef je mening of reactie op deze blog-items.


Maarten

Maarten

maandag 12 november 2012

“12 november is de dag, dat de tandarts, dat de tandarts, 12 november is de dag, dat de tandarts boren mag!” Die kende ik nog niet. Hoorde het gisteren voor het eerst, bij het laatste kinderkoortje dat, gewapend met lampions, snoepzakken en trillende stemmen, langs onze voordeur trok. Het is je toch niet ontgaan, hè? Het was Sint-Maarten gisteravond. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik er ook nooit over gehoord had, toen ik nog in het Haagse woonde. In Amsterdam stonden ze opeens voor mijn deur, en na het zingen eisten ze snoep. Geen mandarijnen natuurlijk. Maarten was ooit een Romeinse soldaat die, hoog op een paard gezeten, zijn mantel doorsneed en halveerde voor een bedelaar. Je ziet die afbeelding wel eens op schilderijen in voorname kerken. Onthoud dat! Kun je bij je ouders de blits maken tijdens vakantie-uitstapjes. Niet veel later ging ik zelf met mijn kids de huizen langs. Zij zingend aan de voordeur, ik glurend en beschermend achter de struiken. (Je leert je buurt dan wel kennen. “Is jouw vader niet eh…”) Tot de oudste alleen op stap ging met zijn buurvriendje, die ooit in paniek gilde dat hij een vrouw dood voor de televisie had zien zitten (ze sliep alleen, dus geen snoep). In Amstelveen wonen weer andere kinderen. De lampions zijn aangekocht, er zit nog net geen verlengsnoer aan. Het zingen is bijzaak, de zak is zo groot als die van Sinterklaas. Ook is er kritiek. ‘Heeft u geen kauwgom?’ vraagt een knulletje, nadat hij met twee handjes tegelijk onze snoepbak heeft doorgecrawld. Zijn moeder vanachter de struiken: ‘Jasper, zoiets zeg je toch niet!’ En het blijft altijd moeilijk: snoepgoed moet je hier vroeg inslaan, anders zijn de schappen al leeg. En het weer kan behoorlijk spelbreker zijn: regent het, dan eten wij tot Pasen nog kauwgomballen en zuurstokken als toetje. Afijn, meevallers zijn er ook. Een jochie met een brilletje en een scherpe blik: ‘Ik zie dat u geen lollies heeft, maar dat kom mooi uit, want ik mag ook geen lollies van mijn moeder!’ Zo zie je maar weer. Wat ik aan Maarten geeft? De pijp! Bij deze.

Dagboek overzicht

Maarten

Maarten

“12 november is de dag, dat de tandarts, dat de tandarts, 12 november is de dag, dat de tandarts boren mag!” Die kende ik nog niet. Hoorde het gisteren voor het eerst, bij het laatste kinderkoortje dat, gewapend met lampions, snoepzakken en trillende stemmen, langs onze voordeur trok. Het is je toch niet ontgaan, hè? Het was Sint-Maarten gisteravond. Ik moet je eerlijk bekennen dat ik er ook nooit over gehoord had, toen ik nog in het Haagse woonde. In Amsterdam stonden ze opeens voor mijn deur, en na het zingen eisten ze snoep. Geen mandarijnen natuurlijk. Maarten was ooit een Romeinse soldaat die, hoog op een paard gezeten, zijn mantel doorsneed en halveerde voor een bedelaar. Je ziet die afbeelding wel eens op schilderijen in voorname kerken. Onthoud dat! Kun je bij je ouders de blits maken tijdens vakantie-uitstapjes. Niet veel later ging ik zelf met mijn kids de huizen langs. Zij zingend aan de voordeur, ik glurend en beschermend achter de struiken. (Je leert je buurt dan wel kennen. “Is jouw vader niet eh…”) Tot de oudste alleen op stap ging met zijn buurvriendje, die ooit in paniek gilde dat hij een vrouw dood voor de televisie had zien zitten (ze sliep alleen, dus geen snoep). In Amstelveen wonen weer andere kinderen. De lampions zijn aangekocht, er zit nog net geen verlengsnoer aan. Het zingen is bijzaak, de zak is zo groot als die van Sinterklaas. Ook is er kritiek. ‘Heeft u geen kauwgom?’ vraagt een knulletje, nadat hij met twee handjes tegelijk onze snoepbak heeft doorgecrawld. Zijn moeder vanachter de struiken: ‘Jasper, zoiets zeg je toch niet!’ En het blijft altijd moeilijk: snoepgoed moet je hier vroeg inslaan, anders zijn de schappen al leeg. En het weer kan behoorlijk spelbreker zijn: regent het, dan eten wij tot Pasen nog kauwgomballen en zuurstokken als toetje. Afijn, meevallers zijn er ook. Een jochie met een brilletje en een scherpe blik: ‘Ik zie dat u geen lollies heeft, maar dat kom mooi uit, want ik mag ook geen lollies van mijn moeder!’ Zo zie je maar weer. Wat ik aan Maarten geeft? De pijp! Bij deze.

Reacties ()

comment_approved == 1): ?>

Door: , 56 jaar geleden


Reageren

Wil je reageren? Kom maar op!

Ingelogd als . Log uit »




(niet zichtbaar voor publiek)



Reageren is niet (meer) mogelijk.

Dagboek overzicht