Mek I

vrijdag 1 juni 2012

Ik kan er niets aan doen, sorry hoor, maar ik ben al jaren McFan. Met twee broodjes in het bijzonder: de Cheeseburger en de Fishfilet (ik mag Fishfilet zeggen). Hoewel je me ’s nachts ook wakker kunt maken voor de MCKroket en de McMuffin, blijft de Fishfilet mijn absolute favoriet. Mijn nummer één. Daar zit nog een heel verhaal aan vast, aan die burger, maar daarover morgen meer. Vandaag de Mek in zijn algemeenheid. Ik ben in 1980 mijn journalistieke carrière begonnen bij De Posthoorn in Den Haag, een huis-aan-huisblad, met de redactieburelen toen aan de Groenmarkt. Op loopafstand van het Buitenhof. En daar zat/zit een joekel van een McDonald’s. Met collega’s waren we daar snel kind aan huis. Ik wil niet zeggen, iedere dag, maar toch. Al snel kreeg ik vrienden die Mekfan waren, of absoluut niet. Ze waren me beiden lief, al vond ik mijn Mekvrienden altijd wat relaxer. Later bij De Telegraaf heb ik de komst van een McDonald’s als overbuur met luid gejuich begroet (de afbraak jaren later voor het Elseviergebouw met tranen). Ik werd er vaste klant. Hoewel ik geen fan ben van een “hamburger”, ben ik wel een fan van de Mekformule: smakelijke broodjes, snelle service, en overal ter wereld hetzelfde. Vooral dat laatste vond ik een verademing. Dat ik als journalist na de meeste enge of vreemde missies waar ook ter wereld even rustig kon bijkomen en die vertrouwde smaak van thuis kon proeven. Heerlijk! Daar kon ik echt naar uitkijken. Mensen verklaarden me voor gek, en misschien hebben ze wel gelijk, maar die gele “M” werd een baken in mijn leven. Toen ik naar veertig verjaarde, volgde er een surpriseparty waarbij ik nu eens zelf een cheeseburger mocht maken, terzijde gestaan door niemand minder dan Ronald McDonald. Nee, de BurgerKing zegt me niets. Ik loop er met een grote boog om heen. Toen mijn kids net tanden hadden, heb ik ze er eens mee naar toegenomen. Mochten ze kiezen, want als vader moet je objectief blijven. Zonder mijn inbreng kozen ze unaniem voor de Happy Meals. Gek hè? Zou het in genen zitten?