Padvinder

dinsdag 13 maart 2012

Hoe bestaat het: gister had ik het nog over vroege vogels, vandaag over padden. Want ja, de paddentrek is weer begonnen, wist je dat niet? Ik ben er als de dood voor. Dat ik ze platrij met mijn fiets. Het is een geluid uit mijn jeugd. Zo’n doffe plof. Met mijn grote broer zag ik het ooit gebeuren, geplet door een auto. Hoe monstrueus ze er ook uit zien, het blijven kwetsbare dikkerdjes. Dus staat momenteel in menig bos of park een heuse “padvinder” klaar om de beesten veilig te helpen met oversteken, echt waar. Een pad heeft namelijk de vervelende gewoonte om aan de rand van park of bos de winter door te dutten, maar als het zomerweer zich even aandient ogenblikkelijk naar een vijver te verkassen. Ze springen over zonder uit te kijken, wat vragen is om ongelukken. Vandaar dat ze door vrijwilligers een pootje geholpen worden, misschien ook wel bij jou in de buurt. Naast fietsers blijken ook stoepranden dodelijke obstakels. Daar kunnen de padden niet tegenop, met als gevolg dat ze er langs blijven schuifelen tot ze in een put verdwijnen. Verdronken! Hè, get! “Padden klaar-overs” dienen dat derhalve te voorkomen. Maar let erop: nergens aanzitten! Ze nooit beetpakken! Een paddenhuid is supergevoelig. Voor je het weet, raakt het beest verkouden. En jij, want er heerst momenteel een griepepidemie. Je bent gewaarschuwd. Dus eh, mocht je even niets te doen hebben, geef je dan op als padvinder! En ga op zoek. Red ze! Enne, tref je tussen al dat paddengeweld een kikker aan, dan mag je die weer wel oppakken. Als je durft… Het is geen garantie, maar een zoen op zijn neus kan een aantrekkelijke prins opleveren.