Pakistan

dinsdag 8 mei 2012

Kijk nou maar uit, anders krijg je vierkante ogen! Zei mijn moeder altijd. Vroeger. “Vierkante ogen”, weet je wat dat zijn? Die kreeg je als je teveel televisie keek. Want ook in mijn tijd konden ouderen al zeuren. Toen had je nog geen Facebook of Assassins Creed, en televisie was een vrij nieuw begrip. Wij kinderen keek ernaar, liefst van het begin tot het eind. Allemachtig prachtig. Tot grote ongerustheid van ouders. Ging dat niet ten koste van het huiswerk? Was dat geestelijk wel gezond? Willem Wever werd bevraagd over die vierkante ogen. Ja, nee, nou ja, het beste was twee uur te kijken, en dan een kwartiertje rust… Toen kwam de Top 40 en Radio Veronica. Popmuziek. Duivels! Of dat niet slecht was voor de geestelijke gezondheid? Rare teksten, rare bewegingen. Zeer verslavend! Altijd wat. Nu kunnen jullie weer niet zonder sociale media. Krijgen jullie een muisduim en raken jullie op van de zenuwen, bang mobiel een sociaal contact te missen. Piep, piep. Pushberichten. Reageren moet. Nu. Dus stress! Schadelijk? Weer hele studies: ‘Voor jongeren is het belangrijk zich op een juiste manier te presenteren op sociale media, omdat iedereen zich daar “beter” voordoet. Dat gevoel veroorzaakt grote druk en leidt tot onzekerheid, onmacht en lage eigenwaarde. Jongeren geven aan dat het gebruik van sociale media soms ten koste gaat van concentratievermogen, schoolresultaten, sport, contact met familieleden of slapen. Zij weten vaak niet hoe ze daar anders mee om moeten gaan.’ Nou, nou, nou. Ik werd zenuwachtig van teveel huiswerk. Kreeg buikpijn van moeilijke proefwerken. Kon dagen niet eten door examenvrees. Ik krijg stress van bezuinigingen, euroleed, onderbroekenbommen, en meer van al die dagelijkse narigheid die van overal op je afkomt. Het RTL Nieuws is één groot pushbericht. Kunnen we dat mediaverschijnsel niet eens wetenschappelijk onderzoeken? Beneden mijn opa woonde een vrouw die moeilijke woorden nog wel eens verhaspelde. Marokkanen werden “Mohikanen”, de Ziekte van Parkinson werd de “Zenuwen van Pakistan.” Toen konden we er smakelijk om lachen, maar volgens mij hebben ze me nu toch te pakken gekregen: de zenuwen van Pakistan.