Rivier

woensdag 1 augustus 2012

Als ik mijn ogen sluit, hoor ik het ritselen van het riet, het ondeugend stoeien van de bladeren in de grote bomen op het veld, het bulderen niet te vergeten van de almachtige wind tegen de woest voortvarende wolken, het razen ver weg, suizen bijna, van het verkeer overal heen. Aanzwellend gepruttel, of zwaar gebrom. Het aanslaan ook van de koelkast, aarzelend, het bij flarden zingen van George Michael, het fluiten tegen de hond, alsnog gevolgd door een dwingend bevel, kom, het toonloos neuriën van de 3DS, en de roep van een eenzame duif die uiteindelijk verstomt in het ontevreden gekakel van een rij opdringerige ganzen. Hoor ik een kikker? Pas als ik mijn ogen opendoen, zie ik de rivier: machtig, stromend, breed, en imposant. Maar zwijgend.