Rondvaart

zondag 25 maart 2012

Dé attractie van Nederland, die moet je natuurlijk een keer gedaan hebben. Niet de Nachtwacht, niet een bezoekje aan het Van Goghmuseum of aan Artis, zelfs niet de Wallen. Nee, met de rondvaartboot door de Amsterdamse grachten, goed voor drie miljoen bezoekers per jaar. Wij kozen voor de Koningin Beatrix met open schuifdak, van Rederij P. Kooy, zolang ik leef te vinden onder Koningin Wilhelmina te Paard op het Rokin.
En we waren niet de enigen. Naast een handjevol Amerikanen en Nederlanders uit het hoge noorden, gingen wij de boot in met een buslading Italianen. Je zou denken dat ze Venetië gewend zijn, met een romantische gondel en een nog romantische gondelier, maar ze zwijmelen helemaal weg bij het zien van de hals-, klok-, trap-, en lijstgevels. Wat schittert Amsterdam vanaf het water. Je tuft, milieubewust op biodiesel, over de Amstel langs statige hotels en, hij blijft nieuw genoemd worden, de Stopera. Nekken draaien, camera’s klikken of zoomen in, en de “ahs” en “ohs” zijn niet van de lucht. Parende eenden, halfgezonken bootjes of verliefde duiven, dan wordt onze blik wel weer omhoog gedirigeerd naar gevels en gevelstenen. Daar heb je Joris en de Draak op een Olifantskop en die twee panden worden Vader en Zoon genoemd. Wat wil je ook. Amsterdam telt meer dan 1000 bruggen en 100 grachten. De lage hekjes langs de grachten zorgen ervoor dat de auto’s niet het water in rijden, ze zijn in 1962 geplaatst, en kostten honderd gulden per meter. En nog glijdt er regelmatig een auto de Amsterdamse gracht in. We horen het allemaal aan boord van de Koningin Beatrix. Die het ruime sop van het IJ kiest, een rondje draait bij een immens cruiseschip dat de hoofdstad een dagje aandoet, en via de Oude Schans de Stopera weer opzoekt. Dan is het uurtje voorbij en dobberen we alweer naast het Rokin. Uitstappen! Het is dat er zo’n enorme lange rij stond voor de volgende rit en de kapitein ons de kade opkeek, anders waren we stiekem blijven zitten.