Rust

dinsdag 29 mei 2012

Gisteren, 25 jaar geleden. Landde Mathias Rust. Achttien jaar oud. Vlak bij het Rode Plein. Op een brug. Naast het Kremlin. Met zijn Cessnaatje. Hartje Moskou. Het Rode Plein is groot. Maar niet als landingsbaan. Daarvoor is het piepklein. Maar Rust flikte het. Bij wijze van stunt. Hij zette de geschiedenis op zijn kop. Dat de Muur viel, is ook zijn verdienste. Weet ik wel zeker. Want Rusland heette toen de Sovjet Unie. Was communistisch. Een dictatuur. Lag achter een ijzeren hek. En Moskou was verboden gebied. In de Sovjet Unie stonden raketten opgesteld. Richting het Westen. En wij waren bang dat de Russen zouden komen. Wij hadden ook raketten. Weer was er een nieuwe leider in de Sovjet Unie. Hij wilde openheid en hervormingen. Maar dat wilde het leger niet. En dat was oppermachtig. Rust vloog met zijn Cessna van Duitsland naar Finland. En toen naar Leningrad (tegenwoordig weer Sint Petersburg). Vanaf daar volgde hij de spoorlijn naar Moskou. Een dikke vijf uur lang. Migs vlogen naast hem. Maar niemand durfde in te grijpen. Het joch vloog opeens boven het Rode Plein. Het plein waar de oprichter van de Sovjet Unie ligt. Waar alle machthebbers zetelen. Omdat het te druk was op het plein, landde hij op de brug. Scheerde laag over. Maakte contact. En ging vol in de remmen. Rust taxiede naar de parkeerplaats voor bussen. Naast de wereldberoemde Basiliuskathedraal. Daar stapte hij uit. Werd gearresteerd. Kreeg vier jaar dwangarbeid. Mocht na ruim een jaar weer naar huis. Want de Sovjet Unie was opeens veranderd. Door zijn actie kon de legertop worden ontslaan. Ze hadden immers het land niet gediend. Een gevaarlijke indringer had het politieke hart getroffen. Veel generaals moesten een ster inleveren, anderen konden opstappen. Zo maakte de nieuwe leider, Michail Gorbatsjov, schoon schip. Tegenstanders werden vervangen door voorstanders. Mede dankzij Rust. Maar het mooiste van zijn stunt vond ik de landing. Zo kort. Zie You Tube.