Schamen

dinsdag 18 september 2012

Ik ben toch wel een beetje geschrokken, ik moest het eerst op me laten inwerken, dus kom er nu pas mee. Afgelopen zaterdagmiddag was de “Middag van het Kinderboek” in de grootste Amsterdamse bibliotheek. Altijd leuk, altijd gezellig. Onder de bezielende leiding van Ted van Lieshout, en laat dat maar aan hem over! Hij schrijft niet alleen mooie boeken, hij is ook een causeur eerste klas. Centraal stond de schrijver die de lezer zoekt, en andersom; hartstikke actueel dus. Ook Stichting Lezing deed een duit in het zakje en presenteerde een onderzoek over lezen in het algemeen en hoe jullie lezen. Nou heb ik het nooit zo op onderzoeken (zie alle voorspellingen rond de verkiezingen; klopte geen hout van), want het is maar net wat voor vraag je stelt en op welke manier die vraag door een ieder wordt geïnterpreteerd (Stevie Wonder zei over de komst van de kleurentelevisie: ‘Ik hoor geen verschil!’). Zo begreep ik dat er meer jeugdboeken gelezen worden door vijftig plussers dan door tieners! Hè? Ja, dat kwam omdat het (verplicht) lezen op school van jeugdromans niet in het onderzoek werd meegeteld… Dat bedoel ik dus; zo lust ik er nog wel een paar! Nee, wat me zorgen baarde was 17 procent. En of het nu 17 was of 21 of 8, eerlijk gezegd doet het cijfer er wat mij betreft niet toe. Nee, het was de uitkomst op de vraag wie zich voor hun ouders schamen dat ze lezen. Wat? Ik spitste mijn oren, maar had het goed gehoord. Er bestaan pubers op deze wereld die voor hun ouders niet willen weten dat ze een boek lezen. Nou ja zeg! Voor hun vrienden kan ik me het nog een beetje voorstellen, dat je schaamt, je reinste onzin natuurlijk, dat trek je je toch zeker niets van aan. Maar voor je ouders? Ik kan me er ook geen voorstelling van maken. Zegt je moeder dan dat je ogenblik met lezen moet stoppen en iets nuttigs moet gaan doen, gamen of zo?! Lacht je vader je uit? Wat is dit voor vreselijks?! Zoiets moet meteen de kop in worden gedrukt. Ik zou zeggen: doorlezen. En: nieuwe ouders zoeken!