Streep

woensdag 27 juni 2012

Gisteren gekeken? Over de streep? Fascinerend. Ken je het programma van Arie Boomsma? Hij bezoekt een school, laat een Amerikaanse feel good knuffelteam invliegen, trekt een streep in de gymzaal, en het feest kan beginnen. Het feest van elkaar echt ontmoeten, elkaar echt zien staan, open staan ook voor elkaar. Want jij weet net als ik: op school heb je groepjes, je hoort erbij of je hoort er niet bij, je loopt mee met de kudde of juist niet, jij bent een held of een sukkel. Maar wat als… Wat als je tegenover elkaar komt te staan, als je wat meer over die ander zou weten. Daarom begint het feest dan ook met de vraag: “Als jij mijn vriend zou zijn, dan moet je van me weten…” Zo zit iedereen in kleine groepjes, en vallen de eerste muren weg. Komen de tranen bij degene die vertelt, en diegenen die luisteren. Daarna begint het gebeuren en staan de schoolkids aan één kant. Wordt er een vraag gesteld en als je het daarmee eens bent, loopt je naar de andere kant, de overkant, over de streep. De vragen logen er niet om, maar eigenlijk was ik ook elke keer naar de overkant gelopen, tot mijn knieën er zeer van gingen doen. Vragen als: werd je wel eens gepest? (Ja) Werd je wel eens geslagen? (Ja) Werd je wel eens gepest op school? (Ja) Werd je wel eens geslagen door iemand die je lief was? (Ja) Ze waren dus ook van mij van toepassing en met terugwerkende kracht vroeg ik me af hoe dat in hemelsnaam kwam. Ik bedoel, ik heb een hartstikke leuke en onbekommerde jeugd gehad. Al snel kwam ik tot de conclusie dat de vragen wel erg zwart/wit waren. Alles is dan al snel van toepassing, en alles wordt dan al snel “te”. Te veel, te heftig, te emotioneel. Is dat erg? Welnee. Pubers zijn sowieso zwart/wit, toch? En het is altijd goed om zaken eens uit te praten, om iets van een ander te horen zonder meteen te (ver)oordelen. Dat iedereen wel een verhaal heeft, werd duidelijk bij een jongen: zijn oom had zelfmoord gepleegd, zijn tante was overleden, zijn opa had kanker, en zijn ouders hadden elk iemand anders, waardoor hij meteen in twee nieuwe gezinnen kwam. Toen moest ik ook even diep ademhalen.