Tas

vrijdag 25 mei 2012

Misschien wel het grootste verschil tussen man en vrouw: de tas. Hoe komt het toch dat vrouwen altijd een tas bij zich hebben? Jonge meiden al. Ik zie ze wel lopen, bij bosjes. Dan hangt er aan hun arm een enorm exemplaar, als een halve maan waarin zomaar een bowlingbal past. Tijdgebonden, ook nog. In het verleden waren het schoudertassen, met verstikkende band, en nu draait het om handtassen voor op de onderarm. Van Guess tot Gucci; ze moeten gezien (en betaald) worden. Het ding wordt overal heen- en de gehele dag meegezeuld, als een caravan achter een middenklasser. Ik ben niet helemaal achterlijk, ik kan dus wel raden wat er allemaal inzit, maar de grote vraag is: waarom? Heb je dat per se en à la minute nodig? Of wordt de tas meer uit angst en onzekerheid ingezet? Om je in geval van schaamte achter te verbergen, dan wel in geval van nood mee te slaan? En waar komt het ding vandaan? Mannen gingen vroeger op jacht. Dan heb je wel wat nodig om al die jagersattributen in te stoppen, maar mannen anno nu hebben helemaal geen tas. Ja, wat jaren geleden nog zo’n ridicuul polstasjes; schaam je, hen die ze droegen! Maar vrouwen? Die zaten in de oertijd thuis. Dan heb je geen tas nodig, toch? Wat blijkt: de tas is door de mannen uitgevonden, bij wijze van portemonnee. Inderdaad, een portefeuille. Kijkt, dat klinkt logisch. Toen de vrouw ging reizen, eerst per koets, later per trein, nam ook zij haar muntjes mee. In een klein tasje, een beurs. Maar mannen kregen broekzakken, waarin de geldbriefjes gemakkelijk konden worden gepropt, en dus verdween de mannentas. De vrouw echter behield haar beurs, met een extra vakje voor een lipstick. Een priegelig handding, soms voorzien van een lange ketting voor om de schouder. En nu zijn het plotsklaps hutkoffers. Die letterlijk tussen iedereen in staan. Nauwelijks te sluiten en nauwelijks te tillen. Waarom in hemelsnaam? Wie het weet, mag het me mailen.