Tegel

donderdag 8 november 2012

Hoewel ik door iedereen werd uitgelachen, heb ik het altijd voorspeld: niet de krant, maar internet verdwijnt. Hè? Ja, in zijn huidige vorm. Zei ik al. Niet een grote computer met Windows, met snelkoppelingen en zoekmachines, met een Media Player en programma’s, met websites en harde C en D-schijven; ze zijn straks allemaal verleden tijd. Te danken aan Apple, die het fenomeen App’s bij het grote publiek bracht. Was het voorheen Microsoft die ons een venster gaf met onbeperkt uitzicht op het wereldwijde net, nu draait het allemaal om een vingeraanwijzing. Op een dun touchscreen. Geen raam meer, maar een druk op de knop. Vind ik dat jammer? Eigenlijk wel. De meerwaarde van een krant is dat het een trommel blijkt, met allerlei lekkere koekjes waaruit je kunt kiezen. Las vanochtend opeens een verhaal over modeldorpen in China: één nog communistisch, waar iedereen een gratis huis heeft, gratis onderwijs, gratis eten, en één kapitalistisch, waar iedereen miljonair is en in een villa woont. Bijzondere verhalen die ik nooit op internet had gelezen. Want op internet zoek je al gericht. App’s maken het nog erger: dan start je al gericht. In een App van de NOS zul je dus nooit het nieuws van RTL tegenkomen. Handig, zo’n App, maar onverstandig, want: beperkt. Maar: razend populair. Straks heb ik geen website meer, maar heeft elke boek van mij zijn eigen App. Zo zal het gaan. Microsoft ziet dat ook in, en heeft met een tegel zijn eigen Windows ingegooid. Geen App’s, maar Tegels. Ik heb voor drie tientjes op een oude XP computer Windows 8 maar alvast van hun eigen site gedownload. Tsja. Het ziet er een beetje ouderwets uit. Met die kleurtjes. Om te beginnen is het al zoeken hoe je de computer uitkrijgt, want dat hoeft eigenlijk niet meer. Je hebt en houdt contact met al je vrienden en heel de wereld. Altijd. De knop “Escape” doet het niet meer, alles blijft aan. “Mijn documenten” is eveneens verleden tijd; je zet je spullen nu op SkyDrive, ergens de ruimte in. Muziek download je niet meer, dat staat al voor je klaar, op Xbox Music. Word? Nee, kies maar voor Evernote. Je werkstuk parkeer je ergens in het virtuele, en op school pluk je het met je mobiel er weer van af. Alles wordt je op een presenteerblaadje voorgeschoteld. Tegels. Geen vakjes. Voor een satékroket moet je nog steeds naar de Febo. Gelukkig.