Troonrede

woensdag 19 september 2012

Gezien? Nee, hè. Of was er nog een slimme geschiedenisleraar die de lesstof voor die dag opzij schoof, de tv in jullie klas aanzette, en aan jullie vroeg te kijken en te oordelen. Want het blijft een opmerkelijk gezicht. De koningin in die grote stoel die een volkomen onnavolgbaar verhaal voorleest. De Troonrede. Bestaat al eeuwen, nou ja, jaren. De premier van het land maakt zijn nieuwe plannen bekend en laat de koningin dat voorlezen, daar komt het eigenlijk op neer. Het is niet eens haar eigen verhaal. Dat zou veel leuker zijn, toch? Maar het parlement regeert in ons land en bespreekt de plannen van het kabinet, plannen die de koningin op de derde dinsdag van september voorleest. Folklore. En niet eens het belangrijkste. Want alle ogen zijn gericht op de Hoedjes, met dank aan Erica Terpstra die ooit de concurrentie met Hare Majesteit aanging. Sindsdien zijn er vele dameshoedjes verschenen, van groot tot grotesk, van bescheiden tot spraakmakend en actiemodellen. Gisteren had de koningin iets van herfstblaadjes op, en haar jurk viel weg in de stof van de troon. Die troon heb ik wel eens gezien, volgens mij de dag erna. Mocht je de Ridderzaal bezoeken. Er stond een draad voor gespannen, want in de stoel van de koningin mag je natuurlijk niet zitten. Wat ook niet mag is de Troonrede herschrijven. Ik had vroeger een collega bij de krant die er ooit eens aan begonnen was. Er staat wel dat, zei hij schrappend en herschrijvend, maar de koningin bedoelde natuurlijk dat. Mag niet! Kan niet! Arme koningin. Ze leest haar rede voor alsof ze de tekstblaadjes pas voor het eerst ziet. Dat geloof ik ook. De premier is natuurlijk veel te laat met het inleveren van zijn teksten, waardoor de ambtenaren tot diep in de nacht de boel nog zitten te verwerken. Kan ik me zo voorstellen. Daarom is de koningin er ook nooit zuinig op. Moet je maar eens zien. Er zitten altijd ezelsoren aan de Troonrede, en aan het eind maakt ze er een rolletje van.