Truck

zondag 23 september 2012

En er is meer mis met dat eilandje. De motor van het bootje maakt overtoeren, loeit en krijst nog steeds. Ik draai de sleutel om, uit, stilte, en kijk nog eens goed. Op het eilandje staat een vrachtwagen. Een knoert van een vrachtwagen. Helemaal in zijn eentje, er is niemand bij. De deur van de cabine staat open. Alsof iemand er gehaast is uit gesprongen en hard is weggerend. Terwijl ik ernaar kijk, wordt het me duidelijk: de vrachtauto is overvallen door het water. Die kon geen kant meer op. De hele weg liep onder! En de chauffeur is er als een haas vandoor gegaan. Die heeft moeten rennen voor zijn leven. Het is een raar gezicht. Een levensgrote vrachtwagen midden in de rivier. De koplampen branden zelfs nog en twee lichtbundels schijnen in het niets. Ik loop er omheen. Mijn laarzen klossen door de plassen. Wat is dit allemaal? Op de zijkant van de vrachtauto staat een heel lang winkelwagentje, vol met boodschappen. Daaronder kan ik net ontcijferen: ‘De AH-Bonuskaart. De kaart die je lekker veel geld bespaart.’ Ik loop verder. Aan de achterkant van de vrachtwagen zit een rolluik. En daarnaast een kastje. Ik klap het dekseltje ervan open en duw op een knop. Het rolluik gaat onder luid gezoem omhoog. Dan is alles weer stil. De regen spat op het dak van de vrachtauto. Binnen brandt er licht. De wagen zit afgeladen vol! Zoveel boodschappen heb ik nog nooit bij elkaar gezien! Vanonder tot boven is de vrachtwagen volgeladen met artikelen. Dat kan toch geen toeval zijn! Moet je zien: pakken luiers, potten appelmoes, dozen wc-papier, potten chocopasta, worsten, eieren, zakken pinda’s, flessen sherry, pakken thee, wasmiddelen, kaarsen, diepvriestaarten, tandenborstels, wc-eenden, veters, ossestaartsoepblikken, borrelhapjes, pastapakken, spaghetti-dozen, kratten met flessen melk erin, dozen vol blikjes kattenvoer, flessen shampoo… Flessen melk? Kattenvoer? Ik klim vliegensvlug naar binnen, loop er op af. Scheur een doos met blikjes open. Pak vier, vijf flessen melk uit een krat, zoveel ik kan dragen. Stapel daar drie, vier blikjes kattenvoer bovenop. Ik hou ze goed vast en laat ze pas vallen als ik terug ben in de boot. “HOERA. WE HEBBEN ETEN!” Ik dans van plezier, spetter door de plassen, niet voor te stellen, we hebben eten, eindelijk eten!