VMBO

dinsdag 22 mei 2012

Bestaan er prijzen voor series op tv waar je weinig van verwacht, toch maar gaat kijken, blijft hangen, en die tenslotte spannend, intrigerend, mooi, en opzienbarend blijken te zijn? Zo’n prijs is dan dubbel en dwars verdiend door ‘Ik ben vmbo’. Nog niet gezien? Kijken! VPRO, Nederland 3. En als je snel bent, kun je ook nog twee afleveringen zien via Uitzending Gemist. In een half uurtje wordt een leerling belicht, door een enkele vraag en door de camera die over een schouder mee kijkt. Het speelt zich af in Culemborg en wie van mening is dat het vmbo het afvoerputje is van het Nederlandse onderwijs komt godzijdank bedrogen uit. Niks spijbelaars, bravoureschoppers, scheldgasten, en kutallochtonen. Vergeet dat beeld. Meer dan de helft van de scholieren gaat naar het vmbo. Een achttal worden ieder per aflevering gevolgd. Op school, op het schoolplein, thuis, of in de buurt. Wat meteen opvalt is dat het gewoon om unieke leerlingen gaat, stuk voor stuk, elke met hun eigen verhaal, hun eigen geloof, hun eigen toekomst, hun eigen verdriet, en dat docenten, zeker buiten de les, ook mensen zijn met een hart van goud. Niet die bullebakken uit de klas. Mooi om te zien is dat de meisjes in tijden van nood bij elkaar klitten en elkaar niet laten vallen. Mooi dat jongens op die leeftijd zich stoerder voordoen dat ze zijn. Zo’n is er een die telkens de klas wordt uitgestuurd, niet vanwege een grote mond maar omdat hij zijn lachen niet kan houden. Tegendraads ook, totdat hij een vriendinnetje krijgt, wat zelfs zijn mentor als heel positief ervaart. De randen van het toelaatbare worden opgezocht in die aflevering waarin een jongen voor zijn geloof uitkomt en later zendeling wil worden. Zijn zelfverzekerdheid contra de reacties uit zijn klas. Rode oortjes. Of dat meisje dat haar echte moeder nooit heeft gekend en daar enorm mee zit. Maar wat me het meest ontroerde, en wie niet, was die druktemaker die, in het kader van een paar weken verkering, een bos rozen in het kluisje van zijn vriendinnetje neerlegde. Ik ben vmbo, en daar mogen we heerlijk trots op zijn!