Vogelman

donderdag 22 maart 2012

Het was best een raar gezicht, maar alle ophef daaromtrent vind ik een beetje overdreven. Je zag meteen dat het niet klopte. Hij stijgt op van de camera weg, en hetzelfde gebeurt bij de landing. Nergens komt hij duidelijk in beeld. Wie? Heb je het niet gehoord dan? De vogelman! Eindelijk is er iemand die in navolging van Icarus en Leonardo da Vinci eigenhandig de wolken opzoekt, wapperend met zijn armen wel te verstaan. Hè? Hoe is het mogelijk! Ja, dat vragen zich meer mensen af, over de hele wereld eigenlijk, naar aanleiding van een YouTubefilmpje van de tweede testvlucht (de eerste mislukte). Als een vogel stijgt hij op. Wie? Een Nederlander nota bene. Een ingenieur die ook wel snapt dat hevig met je armen zwaaien je nog geen vogel maakt, laat staan een vliegtuig. Onze borstspieren zijn te klein, onze benen te zwaar. Toch bouwde hij twee lange vleugels die hij aan zijn armen schoof. Vervolgens gebruikte hij de elektronica die in een robot bestuurt, een motortje voor op zijn rug, twee Wii-controllers, en een smartphone. En zie: de vleugels begonnen te fladderen; de Vogelman steeg op. Althans, op het filmpje. Dat werd wereldwijd bekeken en gewogen. Ook door de mensen achter de Star Warsfilms, die eerst hun ogen uitkeken maar tenslotte een negatieve oordeel gaven. Het zag er leuk bedacht uit, zij het volstrekt ongeloofwaardig. Het beeld vanuit de lucht werd veel te stabiel bevonden voor iemand die zich wild wiekend voortbewoog. Ook zag men draadjes lopen die op computeranimatie leek te wijzen. Kan allemaal wel zo zijn, maar onze Nederlandse vogelman is inmiddels wereldberoemd. Er wordt naar hem gezocht. Want stel dat… Stel dat je over een paar jaar bij de Gamma een doe-het-zelfpakket kunt kopen, waarmee je, eenmaal in elkaar gezet en aan elkaar gelijmd, het luchtruim kunt kiezen. Wie zou dat niet willen? Vliegen. Gewoon via de Gamma. Dat zeg ik.