Vrijdag de 13e

vrijdag 13 januari 2012

Whooaaaooo. Het is vandaag vrijdag de 13e. Nou en? Al dat domme bijgeloof. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar voor mij is “13” een geluksgetal. Je moet het lot tarten, toch?! Het avontuur (lees: het leven) nooit uit de weg gaan. Kom op zeg! Ik ga rustig op rij 13 in een vliegtuig zitten, als die er is, boek ook rustig kamer 13 in een hotel. Apollo 13 was mijn favoriete raket. Sterker, elke dag ging ik naar school met bus 13. Reed ik dwars door Den Haag heen, geen centje pijn. Vier momenten van onrust kan ik me nog herinneren. Eén: toen de bus van een halte wegreed en er een auto tegen ons opknalde die net daarvoor van achteren was aangereden. Ik zie nog de verschrikte gezichten van de vrouwen voorin. Twee: toen een Vietnam-veteraan compleet doordraaide. ‘Ik hebben tientallen van jullie soort koud gemaakt,’ gilde hij tegen de verbaasde passagiers. “Vietnam-veteraan”, zo lang is het dus al geleden. Drie: de gesprekken in de bus daags na de vliegramp op Tenerife. Een KLM-jumbo botste tijdens het opstijgen tegen een Pan Am-Jumbo; honderden doden. Bijna iedereen kende via via wel iemand die in het Nederlandse toestel zat. Heel maf. En vier: we zijn heel wat keren geflitst. Vaak zat ik op de achterbank of achterin bij de nooduitgang. Reed de bus bij het oversteken van de Anna Paulownastraat door rood. Flits! Zou ik dan op de foto hebben opgestaan? Ik heb het me altijd afgevraagd. Maar voor de rest, niks. Ik kwam elke ochtend heelhuids op school, elke middag weer heelhuids thuis. Dus al dat bijgeloof over 13, laat staan over vrijdag de 13e, het kan me wat. Maar de dag is nog jong. Whooaaaooo…