Weeffout

woensdag 23 mei 2012

Blijft lastig. Een aangeraden boek lezen dat je bij je strot grijpt, maar uiteindelijk toch niet weten wat je ervan vond. Ja, goed. Maar hoe goed? Aan te bevelen? Nou, nee. Ik heb het over “Een weeffout in onze sterren”, de nieuwste bestseller van John Green. Al gelezen? Het gaat over een meisje dat kanker heeft, en eigenlijk al dood had moeten zijn, en een jongen die kanker heeft, maar genezen verklaard is. Maar het is geen boek over kanker, het is boek over liefde. Het is niet het beste boek over liefde dat ik heb gelezen (dat was “Making Love” van Scott Berg), maar wel het meest ontroerende. Omdat het rauw van toon is, uitermate ontnuchterend en daardoor zo nu en dan erg humoristisch, maar ook zielig. Dat mag je eigenlijk van de hoofdrolspelers niet zeggen (zij willen jou emotioneel niet beladen met hun ziekte die op zich al erg genoeg is; maak het dus niet erger!), maar sorry hoor: ik vond het zielig. Las het boek in één keer uit. Achteraf bekeken, nu, vond ik het boek ook heftig, te heftig misschien, dat ik het mijn eigen kids niet aanraad te lezen. Nu wil het toeval dat de oudste net thuiskwam met een ander boek van John Green. Moet hij lezen voor Engels. John Green is hot. Niet in de laatste plaats vanwege zijn succes op You Tube. Samen met zijn broer befilmt hij daar van alles en nog wat in hun videoblog. Hij heeft heel veel followers, die zichzelf “nerdfighters” noemen. En dat lijkt weer op hun hype, en voor je het weet krijgt je Heleen van Royen-achtige toestanden. Alles voor de verkoopcijfers. Hmmmm…. Dan worden je boeken verkocht vanwege je naam, niet vanwege het verhaal. Maar ja, ik wil wel gelezen worden, schreef Multatuli al. Enniewee, het blijft een waanzinnig boek van John Green. Weet je wat, mail me wat jij er van vindt!