Wipneus en Pim

vrijdag 20 januari 2012

Het was al eerder in het nieuws geweest, rond de Kerst vorig jaar, maar ik hoorde het pas gisteren. Wipneus en Pim, ook fout! Lees en huiver. Zover ik me kan herinneren, waren Wipneus en Pim de eerste boekjes die ik zelfstandig las. Hoe oud ik was? Geen idee. Ik denk een jaar of zeven, acht. Ik was geen groot lezer, maar die boekjes las ik wel. Het waren avonturen van twee kabouters in een bos van elfjes, boze heksen, tovenaars en dat soort spul. Goed kan ik me de verhaallijnen niet meer herinneren; wel de plaatjes… Hoe dan ook, ik moet er nog een of twee ergens hebben, maar waar? Maar nu komt het: die boekjes werden geschreven door vijf broeders van de Congregatie van de Broeders van de Ontbevlekte Ontvangenis van de Heilige Maagd Maria, een hele mond vol. Hun klooster stond in Maastricht, in de wijk Wijck. Ze schreven onder het pseudoniem Van Wijckmade, wat weer in verdraaiing was van: Made in Wijck. Ja, fantasie genoeg. En niet alleen dat, blijkt nu. Want de laatste schrijver van Wipneus en Pim, broeder G., bleek een paar jaar daarvoor veroordeeld te zijn wegens seksueel misbruik van minderjarige schooljongens, soms zelfs in een volle klas achter de lessenaar. Schrijft de commissie die daar onderzoek naar deed. Nee hè! De broeder in kwestie zette zich meteen na het uitzitten van zijn celstraf aan het schrijven. En omdat zijn deeltjes, zeventien in totaal, zeer succesvol bleken, toerde hij het land rond voor signeersessies. Heel knus allemaal. Wanneer was dat? In 1968? Ik was toen acht, ja… Kortom, ik moet die boekjes van mij vinden! Wedden dat ze van zijn hand zijn? En dan maar hopen dat er geen handtekening in staat.