Zo hoort het!

maandag 19 november 2012

En, eten jullie al met mes en vork? Of wordt er nog steeds gelepeld? Ik weet wel, dat is net zo gemakkelijk, maar zo hoort het natuurlijk niet. Een lepel gebruik je voor de soep en voor de vla, voor de rest niet. Vork in je linkerhand, mes in je rechterhand, en niet schuiven, en ook niet roeien. En gelieve van buitenaf naar binnen te werken, te beginnen met het bestek dat het verst van je bord verwijderd ligt. Nee, niet dat van je buren, ik heb het over jouw bord! Elk setje geeft een gang aan. Na afloop netjes naast elkaar op de rechterkant van je bord laten rusten. Dus nooit je mes aflikken voor een volgende gang. Wat een gedoe hè?! Je wist het al. Aha, heel goed! Dat is het belangrijkste: dat je wéét hoe het hoort. Wees daarna vooral jezelf. En kijk wat de gastvrouw of gastheer doet. In Afrika eten ze vaak met hun handen, dus vraag daar nooit om een vork. In China boeren ze na het eten, dus boer van harte mee. Onze vorige koningin, Juliana, liet tijdens een voornaam staatsbanket een of ander opperhoofd niet zakken; tot ingehouden leedvermaak van de anderen dronk de man uit een waterbakje om je vingers in schoon te maken, dus deed de koningin gewoon hetzelfde. Kijk, dat heet klasse. Hoe deftig het gezelschap ook, kip mag je altijd met je handen eten. Veeg alleen je vette vingers niet af aan de robe van je tafeldame. Hou je aan de regels, maar wees dus vooral jezelf. Hoewel toen zeer ongewoon kookte mijn opa altijd. En heerlijk, dat weet ik nog al te goed. Dat vond hijzelf ook, dus tijdens het eten zat hij altijd te smakken. Als kind vond ik dat vermakelijk om te zien, mijn opa die van zijn eigen kookkunst zat te genieten. Smakken aan tafel mag niet. Het zal wel. Wel erg vond ik de natte afscheidszoen van mijn tante, na afloop. Maar dat is een ander verhaal.