Zombies

donderdag 25 oktober 2012

Ik zou niet graag in Ieper en omgeving willen wonen. Alles draait daar om de Eerste Wereldoorlog, voor hen de Groote Oorlog, zie mijn blog van gisteren. Daar is op zich niks mis mee. Herdenken is goed, herdenken moet. Waar je ook kijkt in dit Vlaamse land, je ziet er de talloze erevelden, je leest overal de namen van de doden en die van de vermisten, elke heuvel of stad ademt de sfeer van toen. En daar zit hem nou net de kneep. Toerend met de kids vol aandacht bedacht ik me opeens wat er zou gebeuren als hier de eindtijd aanbreekt. Als God door de wolken kijkt, de dag des oordeels een feit wordt. Opeens zag ik ze weer lopen, weer opstaan uit de dode grond. Gesneuvelde mannen, verminkte mannen. Zonder arm of been, zonder hoofd of gek geworden van angst en lawaai, gestikt door modder of gas. Als zombies lopen ze rond, doelloos en verlaten. Ik bleef eraan denken. We stopten bij de begraafplaats van Zonnebeke, er was een crypte. Zeven treden naar beneden en daar stonden wat kisten, uit 1916 en 1917. Gaaf van hout. De bloemen er nog op. Gevallen in de strijd, maar net voor de begrafenis brak het geweld al weer los, zoiets. Een vreemd gezicht in een vreemde, lang geleden gestorven wereld.