Zwembad

maandag 5 november 2012

In het zwembad stinkt het naar chloor en is het hartstikke druk, met moeite weten we een kluisje te vinden. Het sleuteltje doen we om onze enkel en dan glibberen we via de douches naar het bad. Zijwaarts laat ik me in het water vallen, Louis volgt en knijpt zijn neus dicht. Samen crawlen we wat, geen wedstrijdje, tot Louis een gele drijfmat ontwaart. Hij klautert erop. Ik klem me eraan vast. “Ik ga weg,” zegt Louis terwijl hij naar het plafond staart. “We zijn er net!” “Nee schatje, weg van huis bedoel ik.” Heb ik weer, water in mijn oor. “Waarom dat dan?” “Ik word helemaal gek van mijn vader, weet je. Hij lult de hele dag tegen me aan.” Dreinerige stem: “Louis, wil je dat niet doen. Louis, hoe vaak moet ik je nou nog zeggen dat… Louis, denk je er om om morgen… het huisvuil buiten te zetten, naar de kapper te gaan, boodschappen te doen, je kamer op te ruimen, je moeder op te bellen… Ik word helemaal gek van die man! Heb jij dat nooit met je vader?” “Nee. Als hij ruziet, ruziet hij alleen met mijn moeder. Gisteravond nog was er flinke herrie, een uit de hand gelopen reünie, geloof ik.” Louis hoort me niet. “He drives me crazy, he makes me mad,” zegt hij, nog altijd starend naar het plafond. “Ach, laat hem toch. Daar moet je gewoon boven staan. Het valt ook niet mee hoor, als je vrouw is weggelopen.” “Hallo, het is ook míjn moeder die is weggelopen. Alleen doen mijn problemen niet ter zake, weet je, het gaat altijd om hem. Ik word nooit vertrouwd.” “Dan moet je dat zeggen.” “Praten, praten… Man, ik doe niks anders. Maar uiteindelijk moet ìk altijd weer leren inzien dat hìj gelijk heeft.” “Hij heeft in ieder geval het beste met je voor.” “Doe ‘ns normaal,” kijkt Louis me straf aan. “Wie zegt dat?” “Ik.” “Waar slaat dat nou weer op, shrink?” Mooi woord, zeker net geleerd bij Engels. “Ik wil alleen maar zeggen dat het stom is om nu al uit huis te gaan. Dat kun je altijd nog wel doen. Je hebt niet eens geld.” “Dan ga ik gewoon weer naar het modellenbureau toe. Daar hebben ze wel wat voor me.” “Jongen, denk nou eens na! Maak eerst je school maar eens af en dan ga je volgende jaar gewoon ergens ver weg studeren. Moet je wel op kamers.” “Gatver, studeren. Bluhhh. Vette crisis.” “Wat wil je dan?” “Mezelf zijn.” “Nou, wees dat dan,” zeg ik. En zet me af tegen de drijfmat, moe van al dat gezeik.